توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨

احكام نجاسات

سيد الشهداء ( ع ) در مستراح بيفتد وبيرون آوردن آن ممكن نباشد بايد تا وقتي كه

يقين نكرده‌اند كه به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند .

مسأله 145 - خوردن وآشاميدن چيز نجس حرام است ونيز خورانيدن

عين نجس به أطفال حرام مىباشد ، ولى اگر خود طفل غذاى نجس را بخورد يا با

دست نجس غذا را نجس كند وبخورد جلوگيرى از أو لازم نيست .

مسأله 146 - فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب كشيد

اگر نجس بودن آن را اعلام نكند اشكال ندارد ، ولى چنانچه انسان بداند كه خريدار

يا عارية گيرنده آن را در خوردن وآشاميدن استعمال مىكند بايد نجاستش را به

أو بگويد .

مسأله 147 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد يا با لباس

نجس نماز مىخواند لازم نيست به أو بگويد .

مسأله 148 - اگر جايى از خانه يا فرش كسى نجس باشد وببيند بدن يا

لباس يا چيز ديگر كساني كه وارد خانه أو مىشوند با رطوبت بجاى نجس

رسيده است ، لازم نيست به آنان بگويد .

مسأله 149 - اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است ،

بايد به مهمان ها بگويد ، اما اگر يكى از مهمان ها بفهمد لازم نيست به ديگران خبر

دهد .

مسأله 150 - اگر چيزى را كه عارية كرده نجس شود اگر بداند كه

صاحبش آن چيز را در خوردن وآشاميدن استعمال مىكند ، واجب است به أو

بگويد .

مسأله 151 - اگر بچه بگويد چيزى كه در دست أو است نجس است ويا

بگويد : آن چيز را آب كشيدم ، نبايد حرف أو را قبول كرد . اگر چه بعيد نيست

حرف بچه مميز كه خوب وبد را مىفهمد يا بچه مراهق ( يعنى بچه‌اى كه نزديك

به بلوغ است ) معتبر باشد .