توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٩٠

تربيت عيني وعملي قرآن

دشمن مشرك به حالش سوخت ، وغلامي نصراني داشت به نام عداس ، به أو

گفت : انگور به چين ونزد أو ببر ، چون غلام طبق انگور نزد آن حضرت گذاشت ،

دست دراز كرد وفرمود : بسم الله .

غلام گفت : مردم اين شهر چنين كلمه اى نگويند .

فرمود : از كدام شهري ؟ ودين تو چيست ؟ گفت : نصرانيم از نينوا .

فرمود : از شهر يونس بن متى .

عداس گفت : يونس را از كجا شناختى ؟

فرمود : أو برادر من بود ، پيغمبر بود ، ومن هم پيغمبرم ، پس عداس دست

وپاى آن حضرت را بوسيد . ( 1 )

ياران آن حضرت را هم به سخترين شكنجه ها آزار مى دادند ، وبعضي از آنان

را در آفتاب سوزان مى افكندند وسنگ سنگين بر سينهء أو مى گذاشتند وأو در آن

حال مى گفت : أحد أحد . ( 2 )

مادر عمار ياسر را كه پير زنى فرتوت بود شكنجه ها دادند كه از دين خدا

برگردد ، نپذيرفت تا أو را كشتند . ( 3 )

وبا اين همه آزارها كه از آن قوم ديد ، از أو خواستند كه نفرين كند ، فرمود : " انما

بعثت رحمة للعالمين " ( 4 ) وعنايتش به آن قوم در مقابل آن همه آزار اين دعا بود

" بار الها قوم مرا هدايت كن كه نادانند " . ( 5 )

به جاى آن كه عذاب بخواهد ، رحمت مى خواست ، آن هم رحمتي كه از آن

برتر تصور نمى شود كه آن نعمت هدايت است ، وآنان را به عنوان " قومي " به خود

اضافه داد ، كه به اين اضافه ونسبت به آنها مصونيت از عذاب خدا ببخشد ،

وبه جاى شكايت از آنان به درگاه خدا شفاعت مى كرد ، ومعذرت مى خواست كه

آنها نمى دانند .

1 . مناقب آل أبى طالب ، جلد 1 ، صفحهء 68 . 2 . حلية الأولياء ، جلد 1 ، صفحهء 148 . 3 . بحار الأنوار ، جلد 18 ، صفحهء 210 . 4 . بحار الأنوار ، جلد 18 ، صفحهء 243 ( اين است وجز اين نيست مبعوث شدم رحمت براي جهانيان ) 5 . الخرائج والجرائح ، جلد 1 ، صفحهء 164