توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٧٢١

" احكام وقف "

" احكام وقف "

" احكام وقف "

مسأله 2740 - اگر كسى چيزى را وقف كند خود أو وديگران نمى توانند آن را

ببخشند يا بفروشند وكسى هم از آن ارث نمى برد ، ولى در بعضي از موارد كه در

مسألهء " 2122 " و " 2123 " گذشت ، فروختن آن اشكال ندارد .

مسأله 2741 - لازم نيست صيغهء وقف را به عربى بخوانند ، بلكه اگر مثلا بگويد :

( خانهء خود را وقف كردم ) كفايت مى كند ، وهمچنين انشاء وقف به عمل نيز محقق

مى شود ، مثل اين كه حصيرى را به قصد وقف بودن در مسجد بيندازد ، ويا جايى را

به قصد مسجد بودن بسازد ودر موقوفات عامه مثل مسجد ومدرسه يا چيزى را كه

بر فقراء يا سادات وأمثال اينها وقف نمايند ، قبول كردن كسى در صحت وقف معتبر

نيست ، بلكه در أوقاف خاصه هم - مثل وقف بر أولاد - أقوى عدم اعتبار قبول است

هر چند قبول أحوط است .

مسأله 2742 - اگر ملكي را براي وقف معين كند وپيش از انشاء وقف پشيمان شود

يا بميرد ، وقف واقع نمى شود .

مسأله 2743 - كسى كه مالي را وقف مى كند ، بايد از موقع انشاء وقف ، مال را براي

هميشه وقف كند ، واگر مثلا بگويد اين مال بعد از مردن من وقف باشد ، چون از

موقع خواندن صيغه تا مردنش وقف نبوده صحيح نيست ، ونيز اگر بگويد تا ده سال

وقف باشد وبعد از آن نباشد ، يا بگويد تا ده سال باشد بعد پنج سال وقف نباشد

ودوباره وقف باشد ، وقف صحيح نيست .

مسأله 2744 - وقف خاص در صورتي صحيح است كه مال وقف را به تصرف

كسى كه براي أو وقف شده يا وكيل يا ولى أو بدهند ، ولى اگر چيزى را بر أولاد