توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٩٥

" احكام مالي كه انسان آن را پيدا مى كند "

ممكن نيست - مثل اينكه مال نشانه دارد ولى در جايى پيدا كند كه معلوم است به

واسطهء اعلان ، صاحب آن پيدا نمى شود ، يا نشانه دار نباشد - مى تواند از روز أول آن

را از طرف صاحبش به فقراء صدقه بدهد ، وبنابر احتياط واجب به اذن حاكم شرع

باشد .

مسأله 2639 - اگر چيزى را پيدا كند وبه خيال اين كه مال خود أو است بردارد ، بعد

بفهمد مال خودش نبوده ، احكام گمشده - كه در مسائل قبل گذشت - بر آن جارى

است .

مسأله 2640 - لازم نيست موقع اعلان جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد ، بلكه

همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كرده أم كافيست ، مگر در صورتي كه بدون ذكر

جنس ، اعلان - از جهت تأثير در التفات كسى كه مالش را گم كرده - بي فايده باشد .

مسأله 2641 - اگر كسى چيزى را پيدا كند وديگرى بگويد مال من است

ونشانه هاى آن را بگويد ، در صورتي بايد به أو بدهد كه اطمينان داشته باشد مال

اوست ، ولازم نيست نشانه هايى را كه بيشتر أوقات صاحب مال هم ملتفت آنها

نيست بگويد .

مسأله 2642 - اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به يك درهم برسد ، چنانچه اعلان

نكند ودر مسجد يا جاى ديگرى بگذارد وآن چيز از بين برود يا ديگرى آن را

بردارد ، كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است .

مسأله 2643 - هرگاه چيزى را پيدا كند كه تا يك سال قابل ماندن نيست - مانند ميوه

وسبزيجات - بنابر احتياط واجب تا زماني كه آسيبى به آن نرسد نگه دارد ،

وچنانچه صاحبش پيدا نشد به اذن حاكم شرع يا وكيل أو ، ودر صورت نبودن اين دو

به اذن عدول مؤمنين - در صورتي كه ميسر باشد - آن را قيمت كند وبفروشد ، يا

خودش بردارد وپول آن را نگه دارد ، وبنابر احتياط واجب از زمان پيدا شدن تا يك

سال اعلان كند ، ودر صورت پيدا نشدن صاحبش به آنچه كه در مسألهء " 2632 "

گذشت عمل نمايد .