توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٥

" احكام وديعه ( امانت ) "

است اگر امانت گذار ديوانه باشد .

مسأله 2383 - كسى كه نمى تواند امانت را نگهدارى نمايد ، در صورتي كه امانت

گذار ملتفت حال أو نباشد ، نبايد امانت را قبول كند .

مسأله 2384 - اگر انسان به صاحب مال بفهماند كه براي نگهدارى مال أو حاضر

نيست ، چنانچه أو مال را بگذارد وبرود وآن مال تلف شود ، كسى كه امانت را قبول

نكرده ضامن نيست ، ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن باشد آن را

نگهدارى نمايد .

مسأله 2385 - كسى كه چيزى را امانت مى گذارد ، هر وقت بخواهد مى تواند آن را

پس بگيرد ، وكسى هم كه امانت را قبول مى كند هر وقت بخواهد مى تواند آن را به

صاحبش برگرداند .

مسأله 2386 - اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود ووديعه را به هم بزند ،

بايد هرچه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند ، يا به آنان

خبر دهد كه حاضر به نگهدارى نيست ، واگر بدون عذر مال را به آنان نرساند وخبر

هم ندهد ، چنانچه مال تلف شود بايد عوض آن را بدهد .

مسأله 2387 - كسى كه امانت را قبول مى كند ، اگر براي آن جاى مناسبى ندارد ، بايد

جاى مناسب تهيه نمايد وطورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در نگهدارى

آن كوتاهى نموده است ، واگر در جايى كه مناسب نيست بگذارد وتلف شود ، بايد

عوض آن را بدهد .

مسأله 2388 - كسى كه امانت را قبول مى كند ، اگر تعدى كند - يعنى زيادة روى

نمايد ، مثل آن كه مركبى كه نزد أو به امانت گذاشته شده بدون اذن صاحبش سوار

شود - ويا تفريط كند - يعنى در نگهدارى آن كوتاهى نمايد ، مثل آن كه آن را در جايى

بگذارد كه اطمينان از آن نباشد كه كسى بفهمد وآن را ببرد - ضامن است ، وچنانچه

تلف شود بايد عوض آن را - اگر مثلي است مثل واگر قيمي است قيمتش را - بدهد ،

ودر غير اين دو صورت ضامن نيست .

مسأله 2389 - اگر صاحب مال براي نگهدارى مال خود جايى را معين كند ، وبه