توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٤

" احكام وديعه ( امانت ) "

مسأله 2380 - اگر انسان مال خود را به كسى بدهد وبگويد : ( نزد تو امانت باشد )

وأو هم قبول كند ، يا بدون اين كه حرفى بزنند صاحب مال بفهماند كه مال را براي

نگهدارى به أو مى دهد وأو هم به قصد نگهدارى كردن بگيرد ، بايد به احكام وديعه

كه مى آيد عمل نمايند .

مسأله 2381 - امانت دار وكسى كه مال را امانت مى گذارد بايد هر دو عاقل باشند ،

پس اگر انسان مالي را پيش ديوانه امانت بگذارد ، يا ديوانه مالي را پيش كسى امانت

بگذارد ، صحيح نيست .

وكسى كه مال خودش را امانت مى گذارد بايد بالغ باشد ، وجايز است بچهء مميز

مال ديگرى را با اذنش نزد كسى امانت بگذارد ، وامانت گذاشتن نزد بچهء مميز در

صورتي كه متمكن از حفظ باشد وامانت را حفظ كند ومستلزم تصرف در مال بچه

نباشد ، اشكال ندارد .

ومعتبر است كسى كه مال خودش را امانت مى گذارد سفيه ومفلس نباشد ، مگر

با اذن يا اجازه ء ولى سفيه وطلبكاران مفلس ، ولى امانت گذاشتن نزد سفيه ومفلس -

در صورتي كه مستلزم تصرف آنها در مال خودشان نباشد - مانعى ندارد ، ودر

صورت استلزام با اذن يا اجازه ء ولى وطلبكاران اشكال ندارد .

مسأله 2382 - اگر از بچه اى چيزى را بدون اذن صاحبش به طور امانت قبول كند ،

بايد آن را به صاحبش بدهد ، واگر آن چيز مال خود بچه است وولى اجازه ء امانت

گذاشتن آن را نداده باشد ، لازم است آن مال را به ولى أو برساند ، وچنانچه در

رساندن مال به آنان كوتاهى كند وتلف شود ، بايد عوض آن را بدهد ، وهمچنين