توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٤٣

" احكام كفالت "

" احكام كفالت "

" احكام كفالت "

مسأله 2375 - كفالت آن است كه انسان متعهد شود هر وقت طلبكار بدهكار را

خواست به أو تسليم كند ، وبه كسى كه اين طور متعهد مى شود كفيل مى گويند .

مسأله 2376 - كفالت در صورتي صحيح است كه كفيل به هر لفظي - اگرچه عربى

نباشد - يا به عملي به طلبكار بفهماند كه من متعهدم هر وقت بدهكار خود را

بخواهى به تو تسليم كنم ، وطلبكار يا ولى أو هم قبول نمايد .

مسأله 2377 - كفيل بايد عاقل وبالغ باشد ، وبايد سفيه ومفلس نباشد در صورتي

كه مستلزم تصرف در مال باشد ، مگر با اذن يا اجازه ء ولى سفيه وطلبكاران مفلس ،

وأو را بر كفالت بنا حق اكراه نكرده باشند ، وبتواند كسى را كه كفيل أو شده حاضر

نمايد .

مسأله 2378 - يكى از پنج چيز كفالت را به هم مى زند :

أول : كفيل بدهكار را به طلبكار تسليم نمايد ، يا بدهكار خودش را تسليم كند ، يا

شخص ديگرى أو را تسليم نمايد وطلبكار هم قبول كند .

دوم : طلب طلبكار داده شود .

سوم : طلبكار از طلب خود بگذرد ، يا به ديگرى به بيع يا صلح يا حواله ومانند

اينها منتقل كند .

چهارم : بدهكار بميرد . پنجم : طلبكار كفيل را از كفالت آزاد كند .

مسأله 2379 - اگر كسى به زور يا به حيله اى بدهكار را از دست طلبكار رها كند ،

چنانچه طلبكار دسترسى به أو نداشته باشد ، كسى كه بدهكار را رها كرده بايد أو را به

طلبكار تسليم كند ، واگر تسليم نكرد بايد طلب أو را بپردازد .