توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٠٨

" احكام اجاره "

اگر مالك به كسى بگويد : ( ملك خود را به تو اجاره دادم ) وأو بگويد : ( قبول

كردم ) اجاره صحيح است ، ونيز اگر حرفى نزنند ومالك به قصد اين كه ملك خود را

اجاره دهد به مستأجر واگذار كند ، وأو هم به قصد اجاره كردن بگيرد ، اجاره صحيح

است .

مسأله 2206 - اگر انسان بدون صيغه خواندن بخواهد براي انجام عملي أجير

شود ، همين كه مشغول آن عمل شد اجاره صحيح است .

مسأله 2207 - كسى كه نمى تواند حرف بزند ، اگر با اشاره بفهماند كه ملك را اجاره

داده ، يا اجاره كرده ، صحيح است .

مسأله 2208 - اگر ملكي را اجاره كند وصاحب ملك با أو شرط كند كه منفعت

براي خودش باشد وبه غير منتقل نكند ، مستأجر نمى تواند آن را به ديگرى اجاره

دهد ، واگر شرط كند كه منفعت را خودش استيفا كند ، مى تواند به ديگرى اجاره

دهد در صورتي كه خودش آن منفعت را استيفا نمايد .

مثل اين كه مستأجر منزلي را كه اجاره كرده ، به كسى اجاره دهد كه آن كس به

شرط ومانند آن متعهد شده براي أو مسكنى تهيه نمايد ، وآن شخص متعهد

مستأجر را در همان منزل سكنى دهد ، ويا اين كه زنى خانه اى اجاره كند وبعد به

شوهرش اجاره دهد ، وشوهر آن زن را در آن خانه سكنى دهد .

ودر صورتي كه مستأجر مى تواند آن را به ديگرى اجاره بدهد ، اگر بخواهد خانه

يا دكان يا كشتى - وهمچنين بنابر احتياط واجب أطاق يا آسياب - را به زيادتر از

مقدارى كه آن را اجاره كرده اجاره دهد ، بايد در آن كارى مانند تعمير وسفيد كارى

انجام داده باشد ، يا به غير جنسي كه اجاره كرده آن را اجاره دهد ، مثلا اگر با پول

اجاره كرده به گندم يا چيز ديگر اجاره دهد .

مسأله 2209 - اگر أجير با انسان شرط كند كارى كه براي آن أجير شده براي خود

انسان باشد وبه ديگرى منتقل نكند ، نمى شود أو را به ديگرى اجاره داد ، واگر شرط

كند كه عمل را خودش استيفا كند - به نحوى كه در مسألهء قبل گذشت - مى شود أو را

به ديگرى اجاره داد ، ودر صورتي كه مى تواند به ديگرى اجاره