توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٠

معجزه

معاملات وروابط اجتماعي دارد - روشن مى شود .

وبه استثنايى بودن وجود آنان از جهت اشتراك با خلق وامتياز از خلق وآنچه

بدان اشتراك واختصاص دارند در جملهء " غير مشاركين للناس - على مشاركتهم

لهم في الخلق والتركيب - في شئ من أحوالهم " اشاره شده است .

ودر جملهء " صفوته من خلقه " به مصطفى بودن پيغمبر از ساير خلق توجه شده ،

كه به آن خلقت تصفيه شده بتواند به مقام وساطت بين خالق وخلق نايل ، ورابط

بين عالي ودانى باشد .

وبه لطف كلمهء تعبير از خدا در جملهء " يعبرون عنه " منزلت پيغمبر را روشن

مى كند ، كه أو همچون زبان - كه بيانگر ما في الضمير است - مقاصد خداوند متعال

را به خلق منتقل مى نمايد ، واين منزلت لازم قداست ومستلزم عصمت پيغمبر

است .

ودر جملهء " يكون معه علم يدل على صدق مقالته وجواز عدالته " دليل لزوم

معجزه را براي اثبات نبوت بيان فرموده ، وچون منشأ نبوت حكمت حكيم

على الاطلاق وثمره ء آن هم حكمت است ( قال قد جئتكم بالحكمة ) ( 1 ) ، ( أدع إلى

سبيل ربك بالحكمة ) ( 2 ) ، به امتياز حكمت نظري وعملي أنبيا عنايت شده ، كه آن

مبتنى بر فكر ، واين به مقتضاى " يعبرون عنه " و " ومن عند الحكيم العليم " سراج

منيرى است كه بدون احتياج به تعليم وتربيت بشرى به ارتباط به نور السماوات

والأرض روشن شده است ( يكاد زيتها يضى ء ولو لم تمسسه نار ) . ( 3 )

وبا آن كه فرمود " حكماء مؤدبين بالحكمة " به فاصلهء كوتاهى فرمود " مؤيدين من

عند الحكيم العليم بالحكمة " در جملهء أول تأديب به حكمت ، ودر جملهء دوم تأييد

به حكمت است ، وارتباط حكمت أنبيا ومكتب وحى از جهت حدوث وبقا به

مقام عنديت حكيم عليم ، امتياز آن حكمت را از انديشهء بشرى در حد امتياز ما

1 . سوره ء زخرف ، آيهء 63 ( گفت هر آينه آمدم شما را به حكمت ) 2 . سوره ء نحل ، آيهء 125 ( دعوت كن به راه پروردگار خود به حكمت ) 3 . سوره ء نور ، آيهء 35 ( نزديك است روغنش بتابد وروشنى دهد وهر چند نرسد به أو آتشى )