توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٩٢

احكام معاملهء سلف

احكام معاملهء سلف

قيمت را به فروشنده بدهد ، يا به مقدار قيمت آن از فروشنده طلبكار باشد ، وآن

طلب نقد يا مدت دارى باشد كه مدت آن رسيده باشد ، وطلب خود را بابت قيمت

جنس حساب كند وأو قبول نمايد ، وچنانچه مقدارى از قيمت آن را بدهد ، معامله

نسبت به آن مقدار صحيح است وفروشنده حق فسخ معامله را دارد .

( سوم ) مدت را به طورى كه كاملا معلوم باشد معين كنند ، واگر - مثلا - بگويد : تا

أول خرمن جنس را تحويل مى دهم ، چون مدت كاملا معلوم نشده ، معامله باطل

است .

( چهارم ) وقتي را براي تحويل جنس معين كنند كه فروشنده بتواند در آن وقت

آن جنس را تحويل دهد .

( پنجم ) جاى تحويل جنس را معين نمايند در صورتي كه اختلاف أمكنه

موجب دشوارى تسليم يا خسارت مالي بشود ولى اگر از قرائن جاى آن معلوم

باشد ، لازم نيست اسم آن جا را ببرند .

( ششم ) مقدار جنس را به وزن يا پيمانه يا شماره ومانند اينها معين كنند ،

وجنسي را هم كه معمولا با ديدن معامله مى كنند ، اگر سلف بفروشند اشكال ندارد ،

ولى بايد مثل بعضي از اقسام گردو وتخم مرغ تفاوت افراد آن به قدرى كم باشد كه

مردم به آن اهميت ندهند .

( هفتم ) چيزى را كه مىفروشند ، چنانچه از اجناسى باشد كه با وزن يا پيمانه

فروخته مى شوند ، عوض آن از همان جنس نباشد ، مثلا گندم را به گندم سلفا

نمى توان فروخت .

احكام معاملهء سلف

مسأله 2141 - انسان نمى تواند جنسي را كه سلف خريده ، پيش از تمام شدن مدت

به غير فروشنده اش بفروشد ، وهمچنين به فروشنده بنابر احتياط واجب ، وبعد از

تمام شدن مدت اگر چه آن را تحويل نگرفته باشد ، فروختن آن اشكال