توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٨٥

شرايط فروشنده وخريدار

مسأله 2109 - براي فروشنده وخريدار چند چيز شرط است :

( أول ) آن كه بالغ باشند .

( دوم ) آن كه عاقل باشند .

( سوم ) آن كه سفيه نباشند ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند .

( چهارم ) آن كه قصد خريد وفروش داشته باشند ، پس اگر مثلا به شوخى

بگويد : ( مال خود را فروختم ) معامله اى محقق نمى شود ، ودر حقيقت قصد خريد

وفروش مقوم معامله است نه شرط صحت آن .

( پنجم ) آن كه كسى آنها را اكراه به ناحق نكرده باشد ، واگر اكراه شدند وبعد

راضى شدند معامله نافذ است .

( ششم ) آن كه جنس وعوضى را كه مى دهند مالك باشند ، يا ولايت بر مالك

ويا وكالت واذن از أو داشته باشند ، واحكام اينها در مسائل آينده خواهد آمد .

مسأله 2110 - معامله با بچهء نابالغ كه مستقل در معامله باشد ، در مال خودش باطل

است ، واگر معامله با ولى باشد وبچهء نابالغ مميز فقط صيغهء معامله را جارى سازد ،

معامله صحيح است .

واگر جنس يا پول مال ديگرى باشد وآن بچه وكالة از صاحبش آن مال را

بفروشد ، يا به آن پول چيزى بخرد ، معامله صحيح است هر چند بچهء مميز ، مستقل

در تصرف باشد .

واگر طفل فقط وسيله باشد كه جنس وعوض آن را به دو طرف معامله برساند ،

اگر چه مميز نباشد اشكال ندارد ، ولى بايد فروشنده وخريدار يقين يا اطمينان

داشته باشند كه طفل جنس يا عوض را به صاحب آن مى رساند .

مسأله 2111 - اگر با بچهء نابالغ - در صورتي كه معامله با أو صحيح نيست - معامله

بكند وجنس يا پولى از أو بگيرد ، در صورتي كه مال خود بچه باشد ، بايد به ولى