توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٨

معجزه

معجزه

مسير آلوده باشد آب هم آلوده مى شود ، واز آب آلوده حيات طيبه به ثمر نمى رسد .

3 - چون حصول غرض از بعثت به أطاعت امر ونهى پيغمبر است ، واز

طرفي أطاعت خطا كار وگنهكار جايز نيست ، بنابراين معصوم نبودن پيغمبر از

خطا وگناه موجب نقض غرض وبطلان نتيجهء بعثت است .

4 - اگر پيغمبر معصوم از خطا ولغزش نباشد يقين براي أمت به صدق

وصحت گفتار أو در تبليغ وحى حاصل نخواهد شد ، واگر معصوم از گناه نباشد با

آلودگى به گناه از انظار ساقط مى شود ، وگفتار عالم بي عمل وواعظ غير متعظ

مؤثر در نفوس نيست ، وغرض مقصود از بعثت حاصل نخواهد شد .

5 - منشأ خطا وگناه ضعف عقل واراده است ، عقل كاملى كه به اتصال به

وحى به حق اليقين رسيده وهر چيز را چنان كه هست مى بيند ، واراده اى كه جز

به اراده ء خداوند متعال متأثر نمى شود ، مجالي براي خطا وگناه در وجود پيغمبر

نمى گذارد .

2 - معجزه :

پذيرفتن هر ادعايى نيازمند به دليل است ، ورابطهء بين دليل ومدعا بايد به

گونه اى باشد كه يقين به حقانيت دعوا قابل انفكاك از دليل نباشد .

مدعاى پيغمبر سفارت از ناحيهء خداوند متعال است ، واين مدعا جز به

تصديق گفتار أو از ناحيهء خداوند ثابت نمى شود ، ومعجزه تصديق عملي

خداوند نسبت به ادعاى پيغمبر است ، زيرا حقيقت معجزه امرى است كه - بدون

وساطت سبب عادى - به اراده ء محيط بر أسباب ومسببات ، وتأثير سبب در

مسبب ، وتأثر مسبب از سبب موجود مى شود .

كسى كه ادعاى نبوت كند واز نظر عقلي صدق أو ممكن باشد وهمراه اين

دعوا خارق عادتي از أو ظاهر شود گواه قطعي حقانيت اوست ، زيرا اگر بر حق

نباشد خرق عادت به وسيلهء أو تصديق كاذب وموجب گمراهى خلق است ،

وساحت قدس ربوبيت منزه از آن است .