توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٧٤

" احكام امر به معروف ونهى از منكر "

عضو فاسد پيكر خود بداند ، وهمچنان كه به علاج پاره ء تن خود مى پردازد ، به

معالجهء مبتلايان به مفاسد وامراض روحي بپردازد ، وامر به معروف وناهى از منكر

نبايد غفلت كند كه شايد در صحيفهء عمل آن گناهكار حسنه اى باشد كه خدا أو را به

آن ببخشد ، ودر دفتر عمل خودش سيئه اى باشد كه أو را به آن مؤاخذه كند .

مسأله 2078 - امر به معروف در مستحبات مستحب است .

خاتمه :

هر چند هر گناهى بزرگ است - چون عظمت وجلال وكبرياى خداوند ، محدود

به حدى نيست ، پس نافرمانى خداوند متعال هم با توجه به اين كه معصيت خداوند

على عظيم است ، بزرگ است ، وروايت شده : " نظر نكن به آنچه معصيت كردى ،

بلكه ببين چه كسى را معصيت كردى " - ولى در مقايسهء گناهان به يكديگر ، بعضي

بزرگتر وعذاب آن شديدتر است ، وبر برخى از گناهان به طور صريح يا ضمني ،

تهديد ووعيد به عذاب وآتش شده ، ويا در روايات وارده از أهل بيت عصمت ( عليهم السلام )

از آنها تعبير به كبيره شده است ، وبه مقتضاى آيهء كريمهء - ( ان تجتنبوا كبائر ما تنهون

عنه نكفر عنكم سيئاتكم ) -

( اگر دورى كنيد از گناهان كبيره اى كه نهى شده أيد از آن ، مىپوشانيم از شما

بديها وسيئات شما را ) .

اجتناب از آنها موجب آمرزش گناهان ديگر است .

وبعضي از فقهاء ( أعلى الله مقامهم ) آنها را تا هفتاد وبعضي بيشتر از آن

شمرده اند ، وقسمتى از آنها كه بيشتر مورد ابتلاست ذكر مى شود :

1 - شرك وكفر به خداوند متعال ، كه با هيچ گناه كبيره اى قابل قياس نيست .

2 - يأس ونااميدى از روح ورحمت خداوند متعال .

3 - امن از مكر خداوند متعال .

4 - قسم دروغ به خداوند متعال .

5 - انكار آنچه خداوند نازل فرموده است .

6 - محاربه با اولياى خداوند متعال .

7 - محاربه با خدا ورسول به قطع طريق وافساد در زمين .