توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٧٣

" احكام امر به معروف ونهى از منكر "

مسأله 2073 - سركشى كردن به خانهء ديگران وتجسس براي اطلاع از ترك معروف

وفعل منكر جايز نيست .

مسأله 2074 - امر به معروف ونهى از منكر ، در مواردى كه براي امر كننده ونهى

كننده موجب حرج ومشقت غير قابل تحمل از نظر عرف باشد ، واجب نيست ،

مگر در أموري كه اهميت آنها در شرع مقدس به مرتبه اى باشد كه تكليف به آنها به

واسطهء حرج رفع نشود ، مانند حفظ دين ونفوس مسلمين .

مسأله 2075 - بر هر مكلفى به مقتضاى فرمان خداوند متعال - ( يا أيها الذين ءامنوا قوا

أنفسكم وأهليكم نارا وقودها الناس والحجارة ) - ( اى كساني كه ايمان آورده أيد ،

نگهداريد خود را وأهل خود را از آتشى كه آتش افروز آن مردم وسنگ است ) ،

واجب مؤكد است كه أهل خود را امر به معروف ونهى از منكر كند ، وبه آنچه خود

را به آن امر مى كند ، آنان را امر كند ، واز آنچه خود را نهى مى كند ، آنان را نهى نمايد .

مسأله 2076 - بر هر مكلفى واجب است كه به قلب خود ، از منكر كراهت داشته

باشد ، هر چند نتواند از آن جلوگيرى نمايد .

ودر مقام امر به معروف ونهى از منكر ، أول به اظهار كراهت قلبي ، هر چند به

ترك معاشرت با تارك معروف وفاعل منكر ، وبه وسيلهء زبان به موعظه ونصيحت ،

وبيان ثواب معروف وعذاب منكر ، أو را وأدار به معروف نمايد ، واز منكر باز دارد .

واگر اين دو اثر نكرد ، وجلوگيرى متوقف بر زدن بود ، بايد به گونه اى باشد كه

موجب دية وقصاص نشود ، واگر نه ، چنانچه - مثلا - موجب به جراحتي شود ، در

صورتي كه به عمد باشد ، مجروح مى تواند قصاص كند واگر از روى خطا باشد ،

مى تواند دية بگيرد .

مسأله 2077 - وظيفهء آمر به معروف وناهى از منكر آن است كه در امر به معروف

ونهى از منكر غرض شارع مقدس را - كه ارشاد گمراه واصلاح فاسد است - در نظر

داشته باشد ، واين مهم حاصل نمى شود ، مگر به آن كه مبتلا به گناه را مانند