توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٧٢

" احكام امر به معروف ونهى از منكر "

ديگران تكليف ساقط مى شود ، واگر نه همه گناهكارند .

مسأله 2069 - وجوب امر به معروف ونهى از منكر مشروط به شرايطى است :

( أول ) آن كه امر كننده ء به معروف ونهى كننده ء از منكر ، عالم به معروف ومنكر

باشد ، پس جاهل به معروف ومنكر نبايد متصدى امر ونهى شود ، وامر ونهى

جاهل به معروف ومنكر ، خود منكري است كه بايد از آن نهى شود .

( دوم ) آن كه احتمال تأثير بدهد ، واگر بداند تارك معروف وفاعل منكر ، به امر

ونهى ترتيب اثر نمى دهد ، واجب نيست .

( سوم ) آن كه تارك معروف ، وفاعل منكر ، از ترك وفعل منصرف نباشد ، ولى

اگر برايش انصراف حاصل شده باشد ، يا احتمال انصراف باشد ، واجب نيست .

( چهارم ) آن كه در ترك معروف وفعل منكر معذور نباشد ، ومعذور مثل آن

است كه مقلد كسى باشد كه آن فعل را واجب يا حرام نمى داند ، هر چند به حسب

اجتهاد يا تقليد آمر يا ناهى - امر كننده ونهى كننده - واجب وحرام باشد .

( پنجم ) آن كه اگر نداند امر ونهى أو تأثير مى كند ، ضررى - از امر ونهى أو - بر

جان يا عرض يا مال مسلمانى وارد نشود ، واگر بداند تأثير مى كند ، بايد أهم ومهم را

ملاحظه نمايد ، پس چنانچه امر به معروف ونهى از منكر - از جهت اهميت فعل

معروف وترك منكر - شرعا أهم از آن ضرر باشد ، وجوب امر به معروف ونهى از

منكر ساقط نمى شود .

مسأله 2070 - هر گاه شرايط وجوب امر به معروف ونهى از منكر ، براي مكلف - به

علم يا اطمينان - ثابت شد ، امر به معروف ونهى از منكر واجب مى شود ، واگر

وجود يكى از شرايط مشكوك باشد واجب نيست .

مسأله 2071 - اگر تارك معروف وفاعل منكر ادعا كند كه در ترك وفعل عذر

شرعي دارد ، امر ونهى واجب نيست .

مسأله 2072 - بر هر مسلمانى واجب است از بدعت گذاران در دين ، وكساني كه

موجب افساد در دين وتزلزل عقايد حقه هستند ، اظهار برائت وبيزارى كند ،

وديگران را از فتنه وفساد آنان بر حذر دارد .