توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٢

زكات گندم وجو وخرما وكشمش

روى هم به مقدار نصاب باشد ، بنابر احتياط واجب زكات به آن تعلق مى گيرد .

مسأله 1908 - اگر مقدارى خرما يا انگور تازه دارد كه خشك آن به اندازه ء

نصاب مى شود ، چنانچه به قصد زكات از تازه ء آن به قدرى به مصرف زكات برساند

كه اگر خشك شود به اندازه ء زكاتى باشد كه بر أو واجب است ، اشكال ندارد .

مسأله 1909 - اگر زكات خرماى خشك يا كشمش بر أو واجب باشد ،

نمى تواند خرماى تازه يا انگور را به قصد زكاتى كه بر أو واجب است بدهد ، ونيز اگر

زكات خرماى تازه يا انگور بر أو واجب باشد ، نمى تواند خرماى خشك يا كشمش را

به قصد زكات واجب بدهد ، وهمچنين بنابر احتياط واجب نمى تواند تازه ء هر يك را

به جاى خشك آن ، يا خشك آن را به جاى تازه ء آن از بابت قيمت بدهد .

مسأله 1910 - كسى كه بدهكار است ومالي هم دارد كه زكات به آن تعلق گرفته ، اگر

بميرد بايد أول تمام زكات را از مالي كه متعلق زكات است بدهند ، بعد دين أو را ادا

نمايند .

مسأله 1911 - كسى كه بدهكار است وگندم يا جو يا خرما يا انگور هم دارد ، اگر

بميرد وپيش از آن كه زكات به آنها تعلق بگيرد ورثه دين أو را از مال ديگر بدهند ، هر

كدام كه سهمشان به حد نصاب برسد بايد زكات بدهد ، واگر پيش از آن كه زكات به

آنها تعلق بگيرد دين أو را ندهند ، چنانچه مال ميت فقط به اندازه ء دين أو باشد ،

زكات به آن تعلق نمى گيرد ، واگر مال ميت بيشتر از دين أو باشد ، بايد نسبت جنس

زكات دار را به تمام مال ملاحظه كنند - مانند نسبت نصف وثلث وربع وغير اينها -

وبه همان نسبت از جنس زكات دار كسر شود ، وآنچه باقي مانده به ورثه منتقل

مى شود ، پس سهم هر يك از ورثه اگر به حد نصاب برسد ، زكات به آن تعلق

مى گيرد .

مسأله 1912 - اگر گندم وجو وخرما وكشمشى كه زكات به آنها تعلق گرفته خوب

وبد دارد ، احتياط واجب آن است كه زكات خوب را از بد ندهد .