توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٤

نبوت عامه

را هم كه عوامل به ثمر رسيدن دانه در آنهاست آفريده ، واگر به نطفهء انسان

استعداد اعضا وجوارح مختلف داده ، رحم مادر را براي فعليت آن استعداد خلق

كرده ، آيا چگونه ممكن است بذر عقل را كه ثمرش علم وعمل است ولطيفهء

روح را بيآفريند كه استعداد رسيدن به كمال علمي وخلقي وعملي ومعرفة الله

بالله را دارد ، ووسايل به ثمر رسيدن بذر عقل وفعليت استعداد روح انسان را

مهيا نكند ، وأو را به مقصود از خلقتش هدايت ننمايد ؟ !

مگر ممكن است قانون ( اعطى كل شئ خلقه ثم هدى ) ( 1 ) در مورد انسان

تخصيص بخورد ؟ !

به اين جهت ضرورت وجود هدايت الهى براي رسيدن انسان به هدف از

خلقت روشن مى شود .

دوم : انسان به مقتضاى فطرت خود در جستجوى سازنده وآفريننده ء خويش

است ومى خواهد بداند كيست كه بعد از عدم أو را به وجود آورده ، واين قوا

واعضا وجوارح را به أو داده ، وأو را بر سر خوان نعمت خود نشانده تا وظيفهء

عقلي خود را كه شكر آن منعم حقيقي است انجام دهد .

از طرفي ساحت قدس أو را اجل واعلا مى بيند كه خود با آن كه سرا پا جهل

است وخطا ، وهوس است وهوى ، با خداوندى كه خالق حس ومحسوس

ووهم وموهوم وعقل ومعقول است وعظمت جمال وكمال أو لا يتناهى است

وسبوح وقدوس از تمام نقايص وقبايح است ، رابطهء سؤال وجواب براي حل

مشكل خود بر قرار كند ، به اين جهت وجود واسطه اى لازم است كه با داشتن

صورت انساني - كه لازمهء ارتباط با خلق است - داراى عقلي منزه از خطا ونفسي

مقدس از هوى وسيرتى الهى - كه به قانون تناسب فاعل وقابل لازمهء ارتباط با

خالق است - باشد ، تا شايستهء آن گردد كه به نور وحى منور ، وأبواب معارف إلهية

را به روى بشر بگشايد ، وأو را از تفريط تعطيل عقل از معرفت حق سبحانه

و

1 . سوره ء طه ، آيهء 50 ( به هر چيزى آفرينش آن را داد پس هدايت كرد )