توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٢٥

1 - منفعت كسب

مسأله 1810 - كسى كه با ديگرى شريك است ، اگر خمس منافع خود را بدهد

وشريك أو ندهد ودر سال بعد از مالي كه خمسش را نداده ، براي سرمايهء شركت

بگذارد هىچكدام نمى توانند در آن مال تصرف كنند ، مگر در صورتي كه شريكي كه

خمس نداده معتقد به خمس نباشد كه در اين صورت شريك ديگر مى تواند تصرف

كند .

مسأله 1811 - اگر بچهء صغير سرمايه اى داشته باشد واز آن منافعى به دست آيد ،

خمس به آنها تعلق مى گيرد ، وبر ولى است كه خمس آن را بدهد ، واگر نداد آن

صغير بعد از بلوغ بايد بپردازد .

مسأله 1812 - كسى كه مالي از ديگرى به دست آورد ويقين دارد كه خمسش را

نداده ، نمى تواند در آن مال تصرف كند مگر اين كه آن ديگرى معتقد به خمس

نباشد ، وهمچنين است بنابر احتياط واجب اگر شك داشته باشد كه خمس آن را

داده يا نه .

مسأله 1813 - اگر كسى از منافع كسب خود در اثناى سال ملكي بخرد كه از لوازم

ومخارج ساليانه اش حساب نشود ، واجب است بعد از تمامى سال خمس آن را

بدهد ، وچنانچه خمس آن را نداد وقيمت آن ملك بالا رفت ، بايد خمس مقدارى

را كه آن ملك فعلا ارزش دارد بدهد ، وهمچنين است غير ملك از فرش ومانند آن .

مسأله 1814 - اگر با پول خمس نداده مثلا ملكي بخرد وقيمت آن بالا رود ،

چنانچه آن ملك را براي آن نخريده كه قيمتش بالا رود وبفروشد ، مثل اين كه زمينى

را براي زراعت خريده است ، در صورتي كه آن ملك را به ذمه خريده واز پول

خمس نداده قيمت آن را داده ، بايد خمس قيمتي را كه خريده است بدهد ، واگر

پول خمس نداده را به فروشنده داده وبه أو گفته كه اين ملك را با اين پول مى خرم ،

در صورتي كه حاكم شرع معاملهء پنج يك آن را اجازه كند ، خريدار بايد خمس

مقدارى را كه آن ملك فعلا ارزش دارد بدهد .

مسأله 1815 - كسى كه از أول تكليف خمس نداده ، اگر از منافع كسب چيزى كه به