توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥١٢

روزه هاى مستحب

روزه هاى مستحب

مسأله 1751 - كسى كه مى داند روزه براي أو ضرر ندارد ، اگر چه طبيب بگويد ضرر

دارد ، بايد روزه بگيرد ، وكسى كه يقين يا گمان به ضرر مورد اعتنا يا ترس آن را كه

منشأ عقلايى داشته باشد دارد ، اگر چه طبيب بگويد ضرر ندارد ، بايد روزه نگيرد ،

واگر روزه بگيرد صحيح نيست ، مگر اين كه روزه براي أو ضرر نداشته وقصد قربت

كرده باشد ، كه در اين صورت روزه اش صحيح است .

مسأله 1752 - اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر قابل اعتنا دارد واز آن

احتمال ترس براي أو پيدا شود ، چنانچه احتمال أو عقلايى باشد ، نبايد روزه بگيرد ،

واگر روزه بگيرد باطل است ، مگر در صورتي كه ضرر نداشته وقصد قربت كرده

باشد .

مسأله 1753 - كسى كه عقيدة اش اين است كه روزه براي أو ضرر قابل اعتنا ندارد ،

اگر روزه بگيرد وبعد از مغرب بفهمد روزه براي أو ضرر قابل اعتنا داشته ، بايد

قضاى آن را به جا آورد .

مسأله 1754 - غير از روزه هايى كه ذكر شد ، روزه هاى حرام ديگرى هم هست كه در

كتابهاى مفصل ذكر شده است .

مسأله 1755 - روزه ء روز عاشورا بنابر احتياط واجب جايز نيست ، وروزه ء روزى كه

انسان شك دارد كه روز عرفه است يا عيد قربان مكروه است .

روزه هاى مستحب

مسأله 1756 - روزه ء تمام روزهاى سال - غير از روزه هاى حرام ومكروه كه ذكر شد -

مستحب است ، وبراي بعضي از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله

است :

1 - پنجشنبهء أول وپنجشنبهء آخر هر ماه ، وچهارشنبهء أولى كه بعد از روز دهم ماه

است ، واگر كسى آنها را به جا نياورد مستحب است قضا نمايد ، وچنانچه أصلا

نتواند روزه بگيرد ، مستحب است براي هر روز يك مد طعام يا ( 6 / 12 ) نخود نقره ء

سكه دار به فقير دهد .