توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٨

احكام روزهء مسافر

مقتضاى بعضي از روايات - براي حج يا عمره باشد .

مسأله 1724 - اگر غير روزه ء ماه رمضان روزه ء معين ديگرى بر انسان واجب باشد ،

اگر آن وجوب از جهت حق الناس باشد - مثل اين كه أجير شده باشد كه روز معينى

را روزه بگيرد - نمى تواند در آن روز مسافرت كند ، وهمچنين است - بنابر احتياط

واجب - روزه ء واجب معين به غير نذر ، مانند روز سوم اعتكاف ، واما در صورتي كه

به سبب نذر معين شده باشد ، أقوى اين است كه مى تواند سفر كند ، وروز ديگرى را

به جاى آن روز روزه بگيرد .

مسأله 1725 - اگر نذر كند روزه بگيرد وروز آن را معين نكند ، نمى تواند آن را در

سفر به جا آورد ، ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد ، بايد آن را

در سفر به جا آورد ، ونيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد روزه

بگيرد ، بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد روزه بگيرد .

مسأله 1726 - مسافر مى تواند براي خواستن حاجت ، سه روز در مدينهء طيبه روزه ء

مستحبى بگيرد ، واحتياط واجب اين است كه آن سه روز ، روزهاى چهارشنبه

وپنجشنبه وجمعه باشد .

مسأله 1727 - كسى كه نمى داند روزه ء مسافر باطل است ، اگر در سفر روزه بگيرد

ودر بين روز مسأله را بفهمد ، روزه اش باطل مى شود ، واگر تا مغرب نفهمد روزه اش

صحيح است .

مسأله 1728 - اگر فراموش كند كه مسافر است ، يا فراموش كند كه روزه ء مسافر باطل

مى باشد ودر سفر روزه بگيرد ، روزه ء أو باطل است .

مسأله 1729 - اگر روزه دار بعد از ظهر مسافرت نمايد ، بايد روزه ء خود را تمام كند ،

واگر پيش از ظهر مسافرت كند ، وقتي به حد ترخص برسد روزه اش باطل مى شود ،

واگر پيش از آن مفطرى انجام دهد كفاره بر أو واجب است .

مسأله 1730 - اگر مسافر در ماه رمضان - چه آن كه قبل از فجر در سفر بوده وچه آن

كه روزه بوده وسفر نمايد - پيش از ظهر به وطنش برسد ، يا به جايى كه مى خواهد

ده روز در آن جا بماند ، وكارى كه روزه را باطل مى كند انجام نداده