توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٥

احكام روزهء قضا

مسأله 1704 - روزه اى كه از انسان به واسطه مستى فوت شده بايد قضا نمايد ، اگر

چه چيزى را كه به واسطهء آن مست شده براي معالجه خورده باشد .

مسأله 1705 - اگر براي عذرى چند روز روزه نگيرد ، وبعد شك كند كه چه وقت

عذر أو بر طرف شده ، بنابر احتياط واجب مقدار بيشترى را كه احتمال مى دهد روزه

نگرفته قضا نمايد ، مثلا كسى كه پيش از ماه رمضان مسافرت كرده ونمى داند پنجم

ماه از سفر برگشته يا ششم ، بنابر احتياط واجب شش روز روزه بگيرد ، ولى كسى كه

نمى داند چه وقت عذر برايش پيدا شده ، مى تواند مقدار كمتر را قضا نمايد ، مثلا اگر

در آخر ماه رمضان مسافرت كرده وبعد از ماه رمضان برگشته ونمى داند كه بيست

وپنجم ماه رمضان مسافرت كرده يا بيست وششم ، مى تواند مقدار كمتر يعنى پنج

روز را قضا كند ، اگر چه احتياط مستحب اين است كه مقدار بيشتر را قضا نمايد .

مسأله 1706 - اگر از چند ماه رمضان روزه ء قضا داشته باشد ، قضاى هر كدام را كه

أول بگيرد مانعى ندارد ، ولى اگر وقت قضاى ماه رمضان آخر تنگ باشد ، مثلا پنج

روز از ماه رمضان آخر قضا داشته باشد وپنج روز هم به ماه رمضان مانده باشد ، بنابر

احتياط واجب أول قضاى ماه رمضان آخر را بگيرد .

مسأله 1707 - اگر قضاى روزه ء چند ماه رمضان بر أو واجب باشد ، واجب نيست

معين كند روزه اى را كه مى گيرد قضاى كدام ماه رمضان است ، مگر اينكه بين آن دو

در اثر اختلاف باشد .

مسأله 1708 - در قضاى روزه ء ماه رمضان مى تواند پيش از ظهر روزه ء خود را باطل

نمايد ، ولى اگر وقت قضا تنگ باشد - بنابر احتياط واجب - نمى تواند باطل نمايد .

مسأله 1709 - اگر قضاى روزه ء ميتى را گرفته باشد ، احتياط مستحب اين است كه

بعد از ظهر روزه را باطل نكند .

مسأله 1710 - اگر به واسطهء مرض يا حيض يا نفاس روزه ء ماه رمضان را نگيرد ،

وپيش از تمام شدن ماه رمضان يا بعد از تمام شدن ماه وقبل از تمكن از قضا بميرد ،

روزه هايى را كه نگرفته قضا ندارد .