توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٣

جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است

مسأله 1696 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است وكفاره

واجب نيست :

( أول ) آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسألهء " 1638 "

گذشت تا اذان صبح از خواب دوم وسوم بيدار نشود .

( دوم ) آن كه عملي كه روزه را باطل مى كند انجام ندهد ، ولى نيت روزه نكند ، يا

ريا كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد ، يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مى كند انجام

دهد .

( سوم ) آن كه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند وبا حال جنابت يك

روز يا چند روز روزه بگيرد .

( چهارم ) آن كه در ماه رمضان بدون اين كه خودش تحقيق كند صبح شده يا نه ،

كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده ، ونيز اگر بعد

از تحقيق گمان داشته باشد كه صبح شده ، يا شك كند كه صبح شده يا نه ، وكارى كه

روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده ، قضاى آن روزه بر أو

واجب است .

( پنجم ) آن كه كسى بگويد صبح نشده وانسان به گفتهء أو كارى كه روزه را باطل

مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده است .

( ششم ) آن كه كسى بگويد صبح شده وانسان به گفتهء أو يقين نكند يا خيال كند

شوخى مى كند وكارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح

بوده است .

( هفتم ) آن كه كور ومانند أو به گفتهء كسى ديگر افطار كند ، وبعد معلوم شود

مغرب نبوده است .

( هشتم ) آن كه در هواي صاف به واسطهء تاريكى يقين كند كه مغرب شده

وافطار كند ، وبعد معلوم شود مغرب نبوده است ، ولى اگر در هواي ابر به گمان اين