توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٤

نماز مسافر

خواندن نماز شكسته بي اشكال است .

مسأله 1330 - اگر به قدرى دور شود كه نداند صدايى را كه مى شنود صداى اذان

است يا صداى ديگر ، بايد نماز را شكسته بخواند ، ولى اگر بفهمد اذان مى گويند

وكلمات آن را تشخيص ندهد ، بايد تمام بخواند .

مسأله 1331 - اگر به قدرى دور شود كه اذان خانه ها را نشنود ولى اذان شهر را كه

معمولا در جاى بلند مى گويند بشنود ، نبايد نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1332 - اگر به جايى برسد كه اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند مى گويند

نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند مى گويند بشنود ، بايد نماز را شكسته

بخواند .

مسأله 1333 - اگر گوش أو يا صداى اذان غير معمولى باشد ، در محلى بايد نماز را

شكسته بخواند كه گوش متوسط صداى اذان معمولى را نشنود .

مسأله 1334 - اگر موقعى كه سفر مى رود شك كند به حد ترخص رسيده يا نه ، بايد

نماز را تمام بخواند ، ومسافري كه به وطن بر مى گردد اگر شك كند كه به حد ترخص

رسيده يا نه ، بايد شكسته بخواند ، مگر اين كه هنگام رفتن بداند كه وقت برگشتن به

همين شك مبتلا مى شود ، يا در برگشتن در همان محل مبتلا به همان شك بشود ، كه

در اين دو صورت بايد احتياط كند به اين كه در رفتن وبرگشتن نماز را از آن محل

تأخير بيندازد تا يقين كند كه از حد ترخص گذشته ، ويا هم شكسته بخواند وهم

تمام ، چه رفتن وبرگشتن هر دو در وقت باشد ، يا در برگشتن وقت نماز أول گذشته

باشد .

مسأله 1335 - مسافري كه در سفر از وطن خود عبور مى كند ، وقتي به حد ترخص

رسيد بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1336 - مسافري كه در بين مسافرت به وطنش رسيده ، تا وقتي كه در آن جا

هست بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر بخواهد از آن جا هشت فرسخ برود ، يا

چهار فرسخ برود وچهار فرسخ برگردد ، وقتي كه به حد ترخص برسد بايد نماز را

شكسته بخواند .