توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٣

نماز مسافر

مسأله 1323 - كسى كه شغلش مسافرت است ، اگر شك كند كه در وطن خود يا

جاى ديگر ده روز مانده يا نه ، بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1324 - كسى كه در شهرها سياحت مى كند وبراي خود وطنى اختيار نكرده ،

بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1325 - كسى كه شغلش مسافرت نيست ، اگر مثلا در شهري يا در دهى

جنسي دارد كه براي حمل آن مسافرتهاى پى در پى مى كند ، بايد نماز را شكسته

بخواند ، مگر در صورتي كه سفر أو بيشتر از بودن در وطنش باشد .

مسأله 1326 - كسى كه از وطنش صرف نظر كرده ومى خواهد وطن ديگرى براي

خود اختيار كند ، اگر شغلش مسافرت نباشد بايد در مسافرت نماز را شكسته

بخواند .

شرط هشتم : آن كه به حد ترخص برسد ، يعنى از وطنش به

قدرى دور شود كه اذان شهر را نشنود ، ووقتي أهل شهر را نبيند يقينا به حد ترخص

رسيده است ، ولى بايد مانعى نباشد ، واما در غير وطن همين كه از محل أقامت يا

محلى كه سى روز در آن جا به طور ترديد مانده خارج شود نمازش قصر است .

مسأله 1327 - مسافري كه به وطنش بر مى گردد ، وقتي صداى اذان آن را بشنود

بايد نماز را تمام بخواند ، ولى مسافري كه مى خواهد ده روز در محلى بماند ، مادامى

كه به آن محل نرسيده نمازش قصر است .

مسأله 1328 - هرگاه شهر در بلندى باشد كه از دور أهل آن ديده شود ، يا به قدرى

گود باشد كه اگر انسان كمي دور شود أهل آن را نبيند ، كسى كه از اهالى آن شهر

مسافرت مى كند براي آن كه يقين كند به حد ترخص - كه در شرط هشتم معنى آن

گذشت - رسيده است ، بايد به اندازه اى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود ،

اهلش از آن جا ديده نمى شد ، ونيز اگر پستى وبلندى راه بيشتر از معمول باشد ،

بايد براي حصول يقين به حد ترخص ملاحظهء معمول را بنمايد .

مسأله 1329 - اگر از محلى مسافرت كند كه أهل ندارد ، وقتي به جايى برسد كه اگر

آن محل أهل داشت از آن جا ديده نمى شد ، يقينا به حد ترخص رسيده ،

و