توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٠

نماز مسافر

است ، پس كسى كه بدهكار است ، اگر بتواند بدهى خود را بدهد وطلبكار هم

مطالبه كند ، چنانچه در سفر نتواند بدهى خود را بدهد وبراي فرار از دادن قرض

مسافرت نمايد ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى اگر سفرش براي ترك واجب نباشد ،

هر چند در سفر ترك واجب كند نمازش شكسته است .

مسأله 1307 - اگر سفر أو حرام نباشد ولى در زمين غصبى مسافرت كند ، يا حيوان

سواري يا مركب ديگرى كه سوار است غصبى باشد ، بنابر احتياط واجب بايد نماز

را هم شكسته وهم تمام بخواند ، مگر اين كه سفر أو بر آن مركب براي فرار از رد آن

به مالك باشد ، كه در اين صورت بايد تمام بخواند .

مسأله 1308 - كسى كه با ظالم مسافرت مى كند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت أو

كمك به ظالم در ظلمش ، يا موجب جلال وشوكت وتقويت حكم ظالم شود ، بايد

نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو

مسافرت كند ، نمازش شكسته است .

مسأله 1309 - اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست وبايد

نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1310 - اگر براي لهو وخوش گذرانى به شكار رود ، سفرش در رفتن حرام

ونمازش تمام است ، ودر برگشتن اگر هشت فرسخ باشد وبراي شكار لهوى نباشد

شكسته است ، وچنانچه براي تهيهء معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است ،

وهمچنين است اگر براي تجارت به شكار برود ، واحتياط مستحب آن است كه

نمازش را شكسته وتمام بخواند ، وروزه را بگيرد وقضا نمايد .

مسأله 1311 - كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مى گردد ، اگر

برگشتنش به تنهايى هشت فرسخ باشد ، بايد نماز را شكسته بخواند ، واحتياط

مستحب آن است كه در صورتي كه توبه نكرده ، هم شكسته وهم تمام بخواند .

مسأله 1312 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت

برگردد ، چنانچه باقي مانده ء راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد وبخواهد

برود وچهار فرسخ هم برگردد ، بايد از وقتي كه شروع به سير ورفتن