توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٨

نماز احتياط

مسأله 1239 - اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوا كم يا زياد شود ،

سجده ء سهو ندارد ، مگر آنچه كه در مسألهء " 1241 " مى آيد .

مسأله 1240 - اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرايط آن

را به جا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .

مسأله 1241 - اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند ودر جاى

خود تداركش ممكن نباشد ، بايد بعد از سلام نماز ، اگر تشهد را فراموش كرده ، بنابر

احتياط مستحب آن را قضا نمايد ، وبايد دو سجده ء سهو به جا آورد ، واگر سجده را

فراموش كرده ، بايد آن را قضا نمايد .

مسأله 1242 - اگر نماز احتياط وقضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو سجده ء

سهو بر أو واجب شود ، بايد أول نماز احتياط را به جا آورد .

مسأله 1243 - حكم گمان در نماز نسبت به ركعات مثل حكم يقين است ، مثلا

اگر نداند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت وگمان داشته باشد كه دو

ركعت خوانده ، بنا مى گذارد كه دو ركعت است ، واگر در نماز چهار ركعتي گمان دارد

كه چهار ركعت خوانده ، نبايد نماز احتياط بخواند ، واما نسبت به افعال ، گمان حكم

شك را دارد ، پس اگر گمان دارد ركوع كرده ، در صورتي كه داخل سجده نشده

است ، بايد آن را به جا آورد ، واگر گمان دارد حمد را نخوانده ، چنانچه در سوره

داخل شده باشد ، اعتنا به گمان ننمايد ونمازش صحيح است .

مسأله 1244 - حكم شك وسهو وگمان در نمازهاى واجب يوميه ونمازهاى

واجب ديگر فرق ندارد ، مثلا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو

ركعت ، چون شك أو در نماز دو ركعتي است نمازش باطل مى شود ، واگر گمان

داشته باشد كه دو ركعت يا يك ركعت خوانده است ، بر طبق گمان خود نماز را تمام

مى نمايد .