توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤٢٤

شكهاى صحيح

كه تشهد ندارد - شك كند كه يك يا دو سجده را به جا آورده يا نه ، ودر همان

موقع يكى از شكهايى كه بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است برايش پيش آيد ،

نماز باطل است .

مسأله 1217 - اگر موقعى كه ايستاده بين سه وچهار ، يا بين سه وچهار وپنج شك

كند ويادش بيايد كه يك يا دو سجده از ركعت پيش به جا نياورده ، نمازش باطل

است .

مسأله 1218 - اگر شك أو از بين برود وشك ديگرى برايش پيش آيد ، مثلا أول

شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا

چهار ركعت ، بايد به دستور شك دوم عمل نمايد .

مسأله 1219 - اگر بعد از نماز شك كند كه در حال نماز مثلا بين دو وچهار شك

كرده يا بين سه وچهار ، مى تواند دست از نماز بر دارد وبعد از انجام كارى كه نماز را

باطل مى كند - مثل پشت به قبله كردن وتكلم عمدى - نمازش را دوباره بخواند ، هر

چند احتياط مستحب آن است كه به دستور هر دو شك عمل كند وبعد نماز را

اعاده نمايد .

مسأله 1220 - اگر بعد از نماز بفهمد كه در حال نماز شكى براي أو پيش آمده ، ولى

نداند از شكهاى باطل يا صحيح بوده ، واگر از شكهاى صحيح بوده نداند كدام قسم

آن بوده است ، مى تواند دست از نماز بر داشته ، وكارى كه نماز را باطل مى كند انجام

دهد ، ونمازش را دوباره بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه به وظايف مقرره در

شكوك صحيحه عمل كند ، وبعد نماز را اعاده نمايد .

مسأله 1221 - كسى كه نشسته نماز مى خواند اگر شكى كند كه بايد براي آن ، يك

ركعت نماز احتياط ايستاده يا دو ركعت نشسته بخواند ، بايد يك ركعت نشسته به

جا آورد ، واگر شكى كند كه بايد براي آن ، دو ركعت نماز احتياط ايستاده بخواند ،

بايد دو ركعت نشسته به جا آورد .

مسأله 1222 - كسى كه ايستاده نماز مى خواند ، اگر موقع خواندن نماز احتياط از

ايستادن عاجز شود ، بايد مثل كسى كه نماز را نشسته مى خواند - كه حكم آن در