توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١٩

6 - شك در نماز مستحبى

5 - شك امام ومأموم

6 - شك در نماز مستحبى

اعتنا نكند ، بعد يادش بيايد كه آن را به جا نياورده ، در صورتي كه تكبيرة الاحرام

باشد ، نمازش باطل است ، چه داخل ركن بعد شده باشد يا نشده باشد ، ودر غير آن

چنانچه مشغول ركن بعد نشده ، بايد آن را به جا آورد ، واگر مشغول ركن بعد شده

نمازش باطل است ، مثلا اگر شك كند كه ركوع كرده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه پيش

از سجده ء دوم يادش بيايد كه ركوع نكرده است بايد بر گردد وركوع كند ، واگر در

سجده ء دوم يادش بيايد نمازش باطل است .

مسأله 1199 - كسى كه زياد شك مى كند ، اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست به

جا آورده يا نه واعتنا نكند وبعد يادش بيايد كه آن را به جا نياورده ، چنانچه از محل

به جا آوردن آن نگذشته ، بايد آن را به جا آورد ، واگر از محل آن گذشته نمازش

صحيح است ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه واعتنا نكند ، چنانچه در

قنوت يادش بيايد كه آن را نخوانده ، بايد بخواند ، واگر در ركوع يادش بيايد نمازش

صحيح است .

5 - شك امام ومأموم

مسأله 1200 - اگر امام جماعت در شماره ء ركعتهاى نماز شك كند ، مثلا شك كند كه

سه ركعت خوانده يا چهار ركعت ، چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه مثلا

چهار ركعت خوانده ، وبه امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است ، امام بايد نماز

را تمام كند ونماز احتياط ندارد ، ونيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند

ركعت خوانده است ومأموم در شماره ء ركعتهاى نماز شك كند ، بايد به شك خود

اعتنا ننمايد .

6 - شك در نماز مستحبى

مسأله 1201 - اگر در شماره ء ركعتهاى نماز مستحبى شك كند ، چنانچه طرف بيشتر

شك نماز را باطل مى كند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، مثلا اگر در نافلهء صبح شك كند

كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده