توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٤١٤

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است

احتياط واجب - بنا را بر دو بگذارد ونماز را تمام كند ، واعاده نمايد .

( هفتم ) شك بين سه وشش ، وسه وبيشتر از شش ، ولى در اين شك - بنابر

احتياط واجب - بنا را بر سه بگذارد ونماز را تمام كند ، واعاده نمايد .

( هشتم ) شك بين چهار وشش ، وچهار وبيشتر از شش كه احتياط واجب آن

است كه بنا را بر چهار بگذارد ونماز را تمام كند ، واعاده نمايد .

مسأله 1174 - اگر يكى از شكهاى باطل كننده براي انسان پيش آيد ، بايد به قدرى

فكر كند كه آن شك مستقر شود ، وبعد از آن مى تواند نماز را به هم بزند ، وبهتر آن

است كه به قدرى فكر كند كه صورت نماز به هم بخورد .

شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد

مسأله 1175 - شكهايى كه نبايد به آنها اعتنا كرد از اين قرار است :

( أول ) شك در چيزى كه محل به جا آوردن آن گذشته است ، مثل آن كه در ركوع

شك كند كه حمد را خوانده يا نه .

( دوم ) شك بعد از سلام نماز .

( سوم ) شك بعد از گذشتن وقت نماز .

( چهارم ) شك كثير الشك ، يعنى كسى كه زياد شك مى كند .

( پنجم ) شك امام در شماره ء ركعتهاى نماز ، در صورتي كه مأموم شماره ء آنها را

بداند ، وهمچنين شك مأموم در صورتي كه امام شماره ء ركعتهاى نماز را بداند .

( ششم ) شك در نمازهاى مستحبى ونماز احتياط .

1 - شك در چيزى كه محل آن گذشته است

مسأله 1176 - اگر در بين نماز شك كند كه يكى از كارهاى واجب آن را انجام داده يا

نه - مثلا شك كند كه حمد خوانده يا نه - چنانچه مشغول كارى كه بعد از آن واجب

است نشده ، بايد آنچه را كه در انجام آن شك كرده به جا آورد ، واگر به

كارى كه بعد از آن است مشغول شده - مثلا در حال خواندن سوره شك كند كه