توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٤

قيام ( ايستادن )

قيام ( ايستادن )

احسان كننده اى ، بنده ء بدكردار به درگاه تو آمده وتو امر كرده اى به نيكوكار كه از

بدكردار بگذرد ، تو نيكوكارى ومن بدكردار ، پس به حق محمد وآل محمد

رحمت خود را بر محمد وآل محمد بفرست ، واز زشتيهايى كه مى دانى از من سر زده

بگذر .

مسأله 964 - مستحب است موقع گفتن تكبير أول نماز وتكبيرهاى بين نماز

دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد .

مسأله 965 - اگر شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول خواندن

چيزى از قرائت شده ، به شك خود اعتنا نكند ، واگر مشغول نشده بايد تكبير را

بگويد .

مسأله 966 - اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه ،

به شك خود اعتنا نكند ، چه مشغول خواندن چيزى شده باشد يا نه ، واحتياط

مستحب آن است كه نماز را تمام كند وبعد اعاده نمايد .

قيام ( ايستادن )

مسأله 967 - قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام ، وقيام پيش از ركوع كه آن را قيام

متصل به ركوع مى گويند ركن است ، ولى قيام در غير اين دو مانند قيام موقع خواندن

حمد وسوره ، وقيام بعد از ركوع ركن نيست ، واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك

كند ، نمازش صحيح است .

مسأله 968 - واجب است پيش از گفتن تكبيرة الاحرام وبعد از آن مقدارى

بايستد تا يقين كند كه تكبير را در حال ايستادن گفته است .

مسأله 969 - اگر ركوع را فراموش كند وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش بيايد

كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود ، واگر بدون اين كه بايستد به حال

خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را به جا نياورده ، نماز أو باطل

است .

مسأله 970 - موقعى كه براي تكبيرة الاحرام يا قرائت ايستاده است ، بايد بدن را