توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٢

نيت

نيت

ركعت باشد ، نماز باطل است واگر نه باطل نيست .

نيت

مسأله 952 - انسان بايد نماز را به قصد قربت - چنان كه در وضو گذشت وبا

اخلاص به جا آورد ، ولازم نيست نيت را از قلب خود بگذراند ، يا بر زبان جارى

كند ، مثل آن كه بگويد : ( چهار ركعت نماز ظهر مى خوانم براي انجام فرمان خداوند )

بلكه در نماز احتياط جايز نيست به زبان بگويد .

مسأله 953 - اگر در نماز ظهر يا در نماز عصر نيت كند كه چهار ركعت نماز

مى خوانم ومعين نكند ظهر است يا عصر - نه تفصيلا ونه اجمالا - نماز أو باطل

است ، ومقصود از نيت اجمالي اين است كه مثلا نسبت به نماز ظهر قصد كند كه

آنچه أول بر من واجب شده به جا مى آورم .

ونيز كسى كه مثلا قضاى نماز ظهر بر أو واجب است ، اگر در وقت نماز ظهر

بخواهد آن نماز قضا يا نماز ظهر را بخواند ، بايد نمازى را كه مى خواند در نيت

- اگر چه اجمالا - معين كند ، مثلا نسبت به قضاى نماز ظهر ، نيت كند آنچه را كه أول

به ذمهء من آمده به جا مى آورم .

مسأله 954 - انسان بايد از أول تا آخر نماز به نيت خود باقي باشد ، پس اگر در بين

نماز به طورى غافل شود كه اگر بپرسند چه مى كنى ؟ نداند چه بگويد ، نمازش باطل

است .

مسأله 955 - انسان بايد فقط براي خداوند عالم نماز بخواند ، پس كسى كه ريا

كند ، يعنى براي نشان دادن به مردم نماز بخواند ، نمازش باطل است ، خواه فقط

براي مردم باشد يا خدا ومردم هر دو را در نظر بگيرد .

مسأله 956 - اگر قسمتى از نماز را هم براي غير خدا به جا آورد نمازش باطل

است ، بلكه اگر نماز را براي خدا به جا آورد ولى براي نشان دادن به مردم در جاى

مخصوصى مثل مسجد ، يا در وقت مخصوصى مثل أول وقت ، يا به طرز

مخصوصى مثلا با جماعت نماز بخواند ، نمازش باطل است ، وبنابر احتياط