توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٤٨

شرايط لباس نمازگزار

نجس شده ، يا بفهمد بدن أو نجس است وشك كند كه همان وقت نجس شده يا

از پيش نجس بوده ، در صورتي كه آب كشيدن بدن نماز را به هم نمى زند ، بدن را آب

بكشد ، واگر نماز را به هم مى زند ، بايد با همان حال نماز را تمام كند ونماز أو صحيح

است .

مسأله 813 - كسى كه در پاك بودن بدن يا لباس خود شك دارد ويقين يا آنچه در

حكم يقين است بر نجاست سابقهء آن ندارد ، چنانچه نماز بخواند وبعد از نماز

بفهمد كه بدن يا لباسش نجس بوده ، نماز أو صحيح است .

مسأله 814 - اگر لباس را آب بكشد ويقين يا آنچه در حكم يقين است بر پاكى آن

پيدا شود وبا آن نماز بخواند وبعد از نماز بفهمد پاك نشده ، نمازش صحيح است .

مسأله 815 - اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند ويقين كند كه از خونهاى نجس

نيست ، مثلا يقين كند كه خون پشه است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهايى

بوده كه نمى شود با آن نماز خواند ، نمازش صحيح است .

مسأله 816 - اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس اوست ، خون نجسى است كه

نماز با آن صحيح است ، مثلا يقين كند خون زخم ودمل است ، چنانچه بعد از نماز

بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، نمازش صحيح است .

مسأله 817 - اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند وبدن يا لباسش با رطوبت به

آن برسد ، ودر حال فراموشى نماز بخواند وبعد از نماز يادش بيايد نمازش صحيح

است ، ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد

وبدون اين كه خود را آب بكشد غسل كند ونماز بخواند ، غسل ونمازش باطل

است ، مگر اين كه طورى باشد كه به غسل نمودن ، بدن هم پاك شود - مثل اين كه با

آب معتصم غسل كند ، يعنى آبى كه به ملاقاة با نجس نجس نشود ، مانند آب كر

وجارى - ونيز اگر جايى از اعضاى وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را

فراموش كرده برسد ، وپيش از آن كه آن جا را آب بكشد

وضو بگيرد ونماز بخواند ، وضو ونمازش باطل مى باشد ، مگر اين كه طورى