توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٦

6 - ناسيه

مقدارى كه يقين دارد از عادت كمتر نيست حيض است هر چند نشانه هاى

حيض را نداشته باشد ، ودر زائد از آن اگر با نشانه هاى حيض بوده وبا خون قبل

بيشتر از ده روز نباشد همه حيض است ، واگر بيشتر از ده روز باشد ، چنانچه

مقدارى كه احتمال مى دهد عادت به آن مقدار باشد كمتر از شش روز است ، آن

مقدار را حيض وتا روز شش يا هفت - كه اختيار مى كند - جمع كند بين تروك

حائض واعمال مستحاضة ، واگر بيشتر از هفت روز است ، تا روز ششم يا هفتم - كه

اختيار كند - حيض ، واز آنچه اختيار كرده تا آن مقدار كه از ده روز نگذرد ، همان

احتياط مراعاة شود .

3 - آن كه وقت وعدد هر دو را فراموش كرده ، در اين صورت اگر خونى كه ديده

با صفات بوده واز سه روز كمتر واز ده روز بيشتر نبوده تمام آن حيض است ، واگر

بيشتر باشد وبداند كه با أيام عادت مصادف نيست چنانچه مقدارى كه احتمال

عادت مى دهد شش يا هفت روز باشد آن را حيض وبقيه را استحاضة قرار دهد ،

واگر كمتر از شش روز باشد آن مقدار را حيض وتا روز ششم يا هفتم - كه اختيار

مى كند - احتياط واجب مراعاة وظايف حائض ومستحاضة است ، واگر بيشتر از

هفت روز باشد تا روز ششم يا هفتم - كه اختيار مى كند - حيض ، واز آنچه اختيار

كرده تا آن مقدار كه از ده روز نگذرد ، همان احتياط مراعاة شود .

واگر صفات خون مختلف باشد - يعنى بعضي به صفت حيض وبعضي به

صفت استحاضة باشد - خونى را كه به صفت حيض ديده واز سه روز كمتر واز ده

روز بيشتر نبوده حيض ، وخونى را كه به صفت استحاضة ديده اگر بداند مصادف با

عادت نبود ، استحاضة است ، واگر احتمال تصادف آن را بدهد بايد احتياط كند به

ترتيب آثار حيض واستحاضة .