توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٥

6 - ناسيه

آن حيض است ، واگر از ده روز بيشتر باشد تا مقدارى كه احتمال عادت مى دهد

بايد حيض قرار دهد ، واگر آن مقدار كمتر از شش يا بيشتر از هفت روز باشد بنابر

احتياط واجب در تفاوت آن مقدار وشش يا هفت روز - كه اختيار مى كند - جمع كند

بين تروك حائض وافعال مستحاضة .

2 - آن كه فقط عادت وقتيه داشته وفراموش كرده ، كه در اين صورت اگر خونى

ببيند داراى صفات حيض واز سه روز كمتر واز ده روز بيشتر نباشد تمام آن حيض

است ، واگر از ده روز بيشتر باشد اگر بداند بعض آن خون مصادف با عادت است

بايد در تمام آن خون جمع كند بين تروك حائض واعمال مستحاضة ، هر چند تمام

يا بعض آن خون به صفات حيض نباشد ، وهمچنين در فرضى كه نداند ولى احتمال

تصادف آن را با أيام عادت بدهد ، واگر احتمال تصادف ندهد در صورتي كه بعض

آن خون داراى صفات حيض وبعضي داراى صفات استحاضة باشد ، آنچه داراى

صفات حيض است اگر كمتر از سه روز وبيشتر از ده روز نباشد حيض وباقي

استحاضة است ، ودر صورتي كه تمام آن خون داراى صفات حيض باشد يا آنچه

صفات حيض دارد بيشتر از ده روز باشد ، شش يا هفت روز آن را حيض قرار داده

وباقي استحاضة است .

3 - آن كه عادت وقتيه وعدديه هر دو را داشته ، واين سه صورت دارد :

1 - آن كه فقط وقت را فراموش كرده ، ووظيفهء أو همان است كه در قسم

دوم گذشت ، مگر اين كه خون داراى صفات بوده وبداند مصادف با عادت نيست

واز ده روز بيشتر باشد ، كه در اين صورت اگر عادت أو شش يا هفت روز است همان

را حيض قرار داده ، واگر كمتر يا بيشتر از آن است بنابر احتياط واجب در تفاوت آن

مقدار وشش يا هفت روز - كه اختيار مى كند - جمع كند بين تروك حائض واعمال

مستحاضة ، وبقيه را استحاضة قرار دهد .

2 - آن كه فقط عدد را فراموش كرده ، در اين صورت آنچه در وقت ديده تا