توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٠

احكام وضوى جبيره

گذاشته پاك است ، ورساندن آب به زخم ممكن است وضرر ومشقت ندارد ،

بايد آب را به روى زخم با رعايت ترتيب - ودر صورت بنابر احتياط - برساند ، ولى

اگر جبيره در صورت باشد ورساندن آب با رعايت ترتيب ممكن نباشد بنابر احتياط

بين شستن ومسح با مراعاة ترتيب جمع كند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن

گذاشته نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن

باشد وضرر ومشقت نداشته باشد ، بايد آن را آب بكشد وموقع وضو آب را به

زخم برساند .

ودر صورتي كه رساندن آب به روى زخم ممكن نيست يا ضرر يا مشقت دارد ، يا

زخم نجس است ونمى شود آن را آب كشيد ، يا ضرر يا مشقت دارد ، بايد أطراف

زخم را بشويد ، واگر جبيره پاك است روى آن را مسح كند ، واگر جبيره نجس است

يا نمى شود روى آن را دست تر كشيد ، در صورتي كه ممكن است پارچهء پاكى را

روى آن بگذارد ، وبنابر احتياط واجب جمع كند بين تيمم ومسح بر آن پارچه -

وحتى الامكان پارچه را به گونه اى بگذارد كه جزء جبيره حساب شود - ودر صورتي

كه گذاشتن پارچه يا مسح بر آن ممكن نباشد ، بنابر احتياط واجب أطراف آن را به

طورى كه در وضو گذشت بشويد وتيمم هم بنمايد .

مسأله 336 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست را

گرفته باشد ، احتياط واجب آن است كه جمع كند بين وضوى جبيره اى وتيمم .

مسأله 337 - اگر جبيره تمام اعضاى وضو را گرفته باشد ، بنابر احتياط واجب

جمع كند بين وضوى جبيره وتيمم .

مسأله 338 - كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ، ودر موقع وضو دست

تر روى آن كشيده است ، سر وپا را با همان رطوبت مسح كند .

مسأله 339 - اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف

انگشتان ومقدارى از طرف بالاى پا كه مسحش واجب است باز است ، بايد

جاهايى كه باز است روى پا را ، وجايى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند .