توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٩

احكام وضوى جبيره

مسأله 330 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد ، چنانچه

روى آن باز است وآب ضرر ندارد بايد به طور معمول وضو گرفت .

مسأله 331 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستهاست وروى آن باز

است وآب ريختن روى آن ضرر دارد ، چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد ،

بايد در شكستگى دست تر بر آن بكشد ، وهمچنين بنابر احتياط واجب در زخم

ودمل ، واحتياط مستحب آن است كه بعد پارچهء پاكى روى آن بگذارد ودست تر را

روى پارچه هم بكشد ، واگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم وشكستگى نجس

است ونمى شود آب كشيد ، در مورد زخم بايد أطراف آن را به طورى كه در وضو

گذشت از بالا به پايين بشويد وتيمم لازم نيست ، واحتياط مستحب آن است كه

پارچهء پاكى روى زخم بگذارد ودست تر روى آن بكشد وتيمم هم بنمايد .

واما در شكستگى بايد تيمم نمايد وبنابر احتياط واجب وضو نيز گرفته وپارچهء

پاكى روى آن بگذارد وروى پارچه را با دست تر بكشد .

مسأله 332 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاهاست وروى

آن باز است ، چنانچه نتواند آن را مسح كند - به اين معنى كه مثلا زخم تمام محل

مسح را گرفته باشد ، يا آن كه از مسح جاهاى سالم نيز متمكن نباشد - بنابر احتياط

واجب بين وضو - به اين ترتيب كه پارچهء پاكى روى آن بگذارد وروى پارچه را با

ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند - وتيمم جمع كند .

مسأله 333 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه باز كردن آن

مشقت ندارد وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم

ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا جلوى سر وروى پاها باشد .

مسأله 334 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى كه بسته است در صورت يا دستها

باشد ، چنانچه باز كردن يا ريختن آب روى آن ضرر ويا مشقت دارد ، بايد مقدارى را

كه ضرر ومشقت ندارد از أطراف شسته وروى جبيره را مسح نمايد .

مسأله 335 - اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه روى آن