توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٤

احكام وضو

احكام وضو

احكام وضو

مسأله 305 - كسى كه در كارهاى وضو وشرايط آن خيلى شك مى كند ، در

صورتي كه به حد وسواس برسد بايد به شك خود اعتنا نكند .

مسأله 306 - اگر شك كند كه وضوى أو باطل شده يا نه ، بنا مى گذارد كه وضوى أو

باقي است ، ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده ووضو گرفته باشد ، وبعد از وضو

رطوبتى از أو بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگرى ، وضوى أو باطل است .

مسأله 307 - كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد .

مسأله 308 - كسى كه مى داند وضو گرفته وحدثى هم از أو سر زده - مثلا بول كرده

- اگر نداند كدام جلوتر بوده ، چنانچه پيش از نماز است بايد وضو بگيرد ، واگر در

بين نماز است بايد نماز را بشكند ووضو بگيرد ، واگر بعد از نماز است نمازى كه

خوانده صحيح است در صورتي كه علم نداشته باشد كه در حال شروع به نماز

غافل بوده ، ولى براي نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد .

مسأله 309 - اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضي جاها را نشسته يا

مسح نكرده است ، چنانچه رطوبت جاهايى كه پيش از آن است به جهت طول

مدت خشك شده ، بايد دوباره وضو بگيرد ، واگر خشك نشده يا به جهت گرمى هوا

ومانند آن خشك شده ، بايد جايى را كه نشسته يا مسح نكرده وآنچه بعد از آن

است بشويد يا مسح كند ، واگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جايى شك كند

بايد به همين دستور عمل نمايد .

مسأله 310 - اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، در صورتي كه علم به

غفلت در حال شروع نماز نداشته باشد نمازش صحيح است ، ولى بايد براي

نمازهاى بعد وضو بگيرد .

مسأله 311 - اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه ، نماز أو باطل است

وبايد وضو بگيرد ونماز را به جا آورد .