توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٥

وضوى ارتماسى

وضوى ارتماسى

را نگه دارد وسر يا پا را به آن بكشد ، ولى اگر موقعى كه دست را مى كشد سر يا پا

مختصرى حركت كند اشكال ندارد .

مسأله 262 - جاى مسح بايد خشك باشد ، واگر به قدرى تر باشد كه رطوبت كف

دست به آن اثر نكند مسح باطل است ، ولى اگر ترى آن به قدرى كم باشد كه

رطوبتى كه بعد از مسح در آن ديده مى شود عرفا بگويند فقط از ترى كف دست

است اشكال ندارد .

مسأله 263 - اگر براي مسح رطوبتى در كف دست نمانده باشد ، نمى تواند دست

را با آب خارج تر كند ، بلكه بايد از ريش خود كه داخل در حد صورت است رطوبت

بگيرد وبا آن مسح نمايد ، وگرفتن رطوبت از غير ريش ومسح نمودن با آن محل

اشكال است .

مسأله 264 - اگر رطوبت كف دست فقط به اندازه ء مسح سر باشد ، سر را با همان

رطوبت مسح كند ، وبراي مسح پاها از ريش خود كه داخل در حد صورت است

رطوبت بگيرد .

مسأله 265 - مسح كردن از روى جوراب وكفش باطل است ، ولى اگر به واسطهء

سرماى شديد يا ترس از دزد ودرنده ومانند اينها نتواند كفش يا جوراب را بيرون

آورد ، بنابر احتياط واجب بر كفش وجوراب مسح نمايد وتيمم هم بنمايد .

مسأله 266 - اگر روى پا نجس باشد ونتواند براي مسح آن را آب بكشد ، بايد

تيمم كند .

وضوى ارتماسى

مسأله 267 - وضوى ارتماسى آن است كه انسان صورت ودستها را به قصد وضو

در آب فرو برد ، ولى مسح با ترى آن دست اشكال دارد ، بنابراين اگر دست چپ را

ارتماسى شست ، مقدارى از آن را از طرف كف دست در آب فرو نبرد وبا دست

راست آن مقدار را بشويد ، وبنابر احتياط واجب به بيرون آوردن از آب