توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢١١

راه ثابت شدن نجاست

10 - فقاع

مسأله 116 - فقاع كه از جو گرفته مى شود وبه آن آبجو مى گويند نجس است ،

ولى آبى كه به دستور طبيب از جو مى گيرند وبه آن ( ماء الشعير ) مى گويند پاك

مى باشد .

مسأله 117 - عرق جنب از حرام پاك است ، وبنابر احتياط واجب نماز با آن

نخوانند ، ونزديكى با زن خود در حال حيض حكم جنابت از حرام را دارد .

مسأله 118 - اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است - مثلا در روز ماه

رمضان - با زن خود نزديكى كند ، عرق أو پاك است ، ولى بنابر احتياط واجب نماز با

آن نخواند .

مسأله 119 - اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد وبعد از تيمم عرق كند ،

حكم آن عرق - بنابر احتياط واجب - حكم عرق قبل از تيمم است .

مسأله 120 - اگر كسى از حرام جنب شود وبعد با حلال خود نزديكى كند ،

احتياط واجب آن است كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ، وچنانچه أول با

حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم عرق جنب از حرام

را ندارد .

مسأله 121 - عرق شترى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده - بنابر احتياط -

نجس است ، وعرق حيوانات ديگرى كه به خوردن نجاست انسان عادت كرده اند

پاك است ، ولى نماز با هىچكدام جايز نيست .

راه ثابت شدن نجاست

مسأله 122 - نجاست هر چيز از سه راه ثابت مى شود :

( أول ) آن كه خود انسان يقين يا اطمينان پيدا كند كه آن چيز نجس است ، واگر

گمان داشته باشد چيزى نجس است لازم نيست از آن اجتناب نمايد ، بنابراين غذا

خوردن در قهوه خانه ها وميهمان خانه هايى كه مردمان لاابالى وكساني كه