توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٢٦

حكومت سنت

ابن عباس گفت : ناروا به كسى مى گويند كه براي أو ده فضيلت است كه براي

احدى نيست :

1 ) در جنگ خيبر كه ( ديگران رفتند وعاجزانه برگشتند ) رسول خدا فرمود :

كسى را مى فرستم كه هرگز خدا أو را خوار وذليل نكرد ، أو دوست دارد خدا

ورسول را ، وخدا ورسول دوستدار أو هستند .

همگى گردن كشيدند كه چنين كسى كيست ؟ پس فرمود : على كجاست ؟

آن حضرت با چشم رمد ديده آمد ، بعد از شفاى چشم به دست رسول خدا ، آن

حضرت رايت را سه مرتبه به اهتزاز در آورد وبه دست على ( عليه السلام ) داد .

2 ) رسول خدا فلانى را به سوره ء توبه به جانب مشركين فرستاد ، پس على را

پشت سر أو فرستاد وسوره را از أو گرفت ، وفرمود سوره را نمى برد مگر مردى

كه أو از من است ومن از اويم .

3 ) رسول خدا فرمود : كدام يك از شما با من در دنيا وآخرت موالات مى كنيد ؟

كسى نپذيرفت ، به على فرمود : تو ولى من هستى در دنيا وآخرت .

4 ) على أول كسى بود كه ايمان آورد بعد از خديجة .

5 ) رسول خدا جامهء خود را بر چهار نفر انداخت بر على وفاطمه وحسن

وحسين ( عليه السلام ) وفرمود : ( إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت ويطهركم

تطهيرا )

6 ) على آن كسى بود كه جان خود را فداى جان رسول خدا كرد وجامهء أو را

پوشيد وشب بر جاى أو خوابيد ، وتا صبح مشركين به گمان پيغمبر أو را

سنگباران كردند .

7 ) در غزوه ء تبوك على را در مدينه به جاى خود گذاشت ، چون از فراق رسول

خدا در آن سفر گريه كرد ، فرمود : آيا راضى نمى شوى كه منزلت تو نسبت به من

همان منزلت هارون باشد نسبت به موسى ، مگر آن كه بعد از من پيغمبرى نيست ،

همانا سزاوار نيست كه من بروم مگر اين كه تو خليفهء من باشى .

8 ) رسول خدا به على فرمود : تو بعد از من ولى هر مؤمن ومؤمنه هستى .