توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٧١

أحكام وضوى جبيره

آن ممكن است وزحمت ومشقت هم ندارد وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد

روى آن را باز كند ووضو بگيرد ، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا

جلوى سر وروى پاها .

مسأله 329 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد وبشود

روى آن را باز كرد ، چنانچه ريختن آب روى آن ضرر دارد وكشيدن دست تر ضرر

ندارد ، واجب است دست تر روى آن بكشد .

مسأله 330 - اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه روى آن

گذاشته پاك است ورسانيدن آب به زخم ممكن است وضرر وزحمت ومشقت

هم ندارد ، بايد آب را به روى زخم برساند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته

نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم بدون زحمت

ومشقت ممكن باشد ، بايد آن را آب بكشد وموقع وضو آب را به زخم برساند ،

ودر صورتي كه آب براي زخم ضرر دارد ، يا آن كه رساندن آب به روى زخم ممكن

نيست ، يا زخم نجس است ونمىشود آن را آب كشيد ، بايد أطراف زخم را بشويد

واگر جبيره پاك است روى آن را مسح كند ، واگر جبيره نجس است يا نمىشود

روى آن را دست تر كشيد ، مثلا دوائى است كه به دست مىچسبد ، پارچه پاكى را

بطورى كه جزء جبيره حساب شود ، روى آن بگذارد ودست تر روى آن بكشد ،

واگر اين هم ممكن نيست احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد وتيمم هم بنمايد .

مسأله 331 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر دو دست

را گرفته باشد ، بايد وضوى جبيره‌اى بگيرد .

مسأله 332 - اگر جبيره تمام يا بيشتر أعضاء وضو را گرفته باشد نيز بايد

وضوى جبيره‌اى بگيرد .

مسأله 333 - كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ودر موقع وضو

دست تر روى آن كشيده است ، مىتواند سر وپا را با همان رطوبت مسح كند .

مسأله 334 - اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ، ولى مقدارى از طرف