توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٦٧

أحكام وضو

مسأله 312 - اگر مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند ،

بايد به وظيفة كساني كه نمىتوانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند ،

عمل نمايد .

مسأله 313 - كسى كه غائط پى در پى از أو خارج مىشود ، بايد براي هر نمازى

وضو بگيرد وفورا مشغول نماز شود ، ولى براي بجا آوردن سجده وتشهد

فراموش شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد ، در صورتي كه آنها را

بعد از نماز فورا بجا بياورد وضو گرفتن لازم نيست .

مسأله 314 - كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد بايد براي نماز بوسيلة

كيسه‌اى كه در آن ، پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر

جلوگيرى مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آن است كه پيش از هر

نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن

غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به

جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . واحتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد ،

براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .

مسأله 315 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند در

صورتي كه ممكن باشد ومشقت وزحمت وخوف ضرر نداشته باشد ، بايد به

مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد ، اگر چه خرج داشته باشد .

بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه شود ، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه

نمايد .

مسأله 316 - كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، بعد

از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض مطابق

وظيفه‌اش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز ، مرض أو خوب شود ، بايد

نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند .