توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٥٤٤

احكام وصيت

مسأله 2708 - اگر وصيت كند كه ثلث مال أو را نفروشند وعايدى آن را به

مصرفى برسانند ، بايد مطابق گفته أو عمل نمايند .

مسأله 2709 - اگر در مرضى كه به آن مرض مىميرد ، بگويد مقدارى به كسى

بدهكار است ، چنانچه متهم باشد كه براي ضرر زدن به ورثه گفته است بايد

مقدارى را كه معين كرده از ثلث أو بدهند واگر متهم نباشد وكسى هم منكر گفته أو

نشود ، بايد از أصل مالش بدهند .

مسأله 2710 - كسى كه انسان وصيت مىكند كه چيزى به أو بدهند بايد وجود

داشته باشد ، پس اگر وصيت كند به بچه‌اى كه ممكن است فلان زن حامله شود

چيزى بدهند باطل است . ولى اگر وصيت كند به بچه‌اى كه در شكم مادر است

چيزى بدهند ، اگر چه هنوز روح نداشته باشد ، وصيت صحيح است ، پس اگر زنده

به دنيا آمد ، بايد آنچه را كه وصيت كرده به أو بدهند ، واگر مرده به دنيا آمد ، وصيت

باطل مىشود وآنچه را كه براي أو وصيت كرده ، ورثه ميان خودشان قسمت

مىكنند .

مسأله 2711 - اگر انسان بفهمد كسى أو را وصى كرده ، چنانچه به اطلاع

وصيت كننده برساند كه براي انجام وصيت أو حاضر نيست ، لازم نيست بعد از

مردن أو به وصيت عمل كند . ولى اگر پيش از مردن أو نفهمد كه أو را وصى كرده يا

بفهمد وبه أو اطلاع ندهد كه براي عمل كردن به وصيت حاضر نيست ، در صورتي

كه مشقت نداشته باشد ، بايد وصيت أو را انجام دهد ونيز اگر وصى پيش از مرگ

موقعى ملتفت شود كه مريض به واسطه شدت مرض نتواند به ديگرى وصيت كند ،

بايد وصيت را قبول نمايد .

مسأله 2712 - اگر كسى كه وصيت كرده بميرد ، وصى نمىتواند ديگرى را

براي انجام كارهاى ميت معين كند وخود از كار كناره نمايد ، ولى اگر بداند

مقصود ميت اين نبوده كه خود وصى آن كار را انجام دهد ، بلكه مقصودش فقط

انجام كار بوده مىتواند ديگرى را از طرف خود وكيل نمايد .