توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٨

أحكام نجاسات

بلكه اگر ضرر هم نداشته باشد بايد از آن خوددارى كنند ، ولى خوراندن غذاهائى

كه نجس شده است به طفل ، حرام نيست .

مسأله 142 - فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه مىشود آن را آب كشيد ، اگر

نجس بودن آن را به طرف نگويند ، اشكال ندارد ، ولى چنانچه انسان بداند كه

عارية گيرنده وخريدار آن را در خوردن وآشاميدن استعمال مىكنند بايد

نجاستش را به آنها بنابر احتياط واجب بگويد .

مسأله 143 - اگر انسان ببيند كسى چيز نجسى را مىخورد يا با لباس نجس

نماز مىخواند لازم نيست به أو بگويد .

مسأله 144 - اگر جائى از خانه يا فرش كسى نجس باشد وببيند بدن يا لباس يا

چيز ديگر كساني كه وارد خانه أو مىشوند با رطوبت به جاى نجس رسيده است ،

لازم نيست به آنان بگويد .

مسأله 145 - اگر صاحب خانه در بين غذا خوردن بفهمد غذا نجس است ، بايد

به مهمانها بگويد ، اما اگر يكى از مهمانها بفهمد ، لازم نيست به ديگران خبر دهد ، ولى چنانچه طورى با آنان معاشرت دارد كه مىداند كه به واسطه نگفتن خود أو هم

نجس مىشود ، بايد بعد از غذا به آنان بگويد .

مسأله 146 - اگر چيزى را كه عارية كرده نجس شود ، اگر بداند كه صاحبش آن

چيز را در خوردن وآشاميدن استعمال مىكند ، واجب است به أو بگويد .

مسأله 147 - بچه مميزى كه خوب وبد را مىفهمد اگر چه تكليفش هم نزديك

است ، اگر بگويد چيزى را آب كشيدم دوباره بايد آن را آب كشيد ، ولى اگر بگويد

چيزى كه در دست أو است ، نجس است ، احتياط واجب آن است كه از آن اجتناب

كنند .