توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٧٦

مصرف زكاة

يا در جنگ به مسلمانان كمك مىكنند .

پنجم : خريدارى بنده‌ها وآزاد كردن آنان .

ششم : بدهكارى كه نمىتواند قرض خود را بدهد .

هفتم : سبيل الله يعنى كارى كه مانند ساختن مسجد منفعت عمومى ديني

دارد ، يا مثل ساختن پل واصلاح راه كه نفعش به عموم مسلمانان مىرسد وآنچه

براي اسلام نفع داشته باشد به هر نحو كه باشد . هشتم : ابن السبيل يعنى مسافري كه در سفر درمانده شده واحكام اينها در

مسائل آينده گفته خواهد شد .

مسأله 1922 - احتياط واجب آن است كه فقير ومسكين بيشتر از مخارج سال

خود وعيالاتش را از زكات نگيرد واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به اندازه

كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد .

مسأله 1923 - كسى كه مخارج سالش را داشته اگر مقدارى از آن را مصرف كند

وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج سال أو هست يا نه ، نمىتواند

زكات بگيرد .

مسأله 1924 - صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر

است ، مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ولازم نيست ابزار كار يا ملك

يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند .

مسأله 1925 - فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانه‌اى دارد

كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا مال سواري دارد ، چنانچه بدون اينها نتواند

زندگى كند اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد وهمچنين

است أثاث خانه وظرف ولباس تابستانى وزمستانى وچيزهائى كه به آنها احتياج

دارد وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد ، مىتواند از زكات

خريدارى نمايد .

مسأله 1926 - فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست ، بنابر احتياط