توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٣٦

رآه نجس شدن چيزهاى پاك

مسأله 130 - اگر مگس يا حيواني مانند آن روى چيز نجسى كه تر است بنشيند

وبعد روى چيز پاكى كه آن هم تر است بنشيند ، چنانچه انسان بداند نجاست

همراه آن حيوان بوده ، چيز پاك نجس مىشود واگر نداند پاك است .

مسأله 131 - اگر جائى از بدن كه عرق دارد نجس شود وعرق از آنجا به جاى

ديگر برود ، هر جا كه عرق به آن برسد نجس مىشود ، واگر عرق به جاى ديگر

نرود جاهاى ديگر بدن پاك است .

مسأله 132 - اخلاطى كه از بيني يا گلو مىآيد ، اگر خون داشته باشد ، جائى كه

خون دارد نجس وبقيه آن پاك است ، پس اگر به بيرون دهان يا بيني برسد ، مقدارى

را كه انسان يقين دارد جاى نجس أخلاط به آن رسيده نجس است ومحلى را كه

شك دارد جاى نجس به آن رسيده يا نه ، پاك مىباشد .

مسأله 133 - اگر آفتابه‌اى را كه ته آن سوراخ است روى زمين نجس بگذارند

چنانچه آب ، طورى زير آن جمع گردد كه با آب آفتابه يكى حساب شود ، آب آفتابه

نجس مىشود ، بلكه اگر آب بر زمين جارى شود يا فرو رود ، در صورتي كه سوراخ

آفتابه به زمين متصل باشد ، باز هم بنابر احتياط واجب بايد از آب آفتابه

اجتناب كرد ، ولى اگر سوراخ آن به زمين نجس متصل نباشد وآب زير آفتابه هم با

آب داخل آن يكى حساب نشود ، آب آفتابه نجس نمىشود .

مسأله 134 - اگر چيزى داخل بدن شود وبه نجاست برسد ، در صورتي كه بعد

از بيرون آمدن ، آلوده به نجاست نباشد پاك است ، پس اگر أسباب اماله يا آب آن در

مخرج غائط وارد شود يا سوزن وچاقو ومانند اينها در بدن فرو رود وبعد از

بيرون آمدن ، به نجاست آلوده نباشد ، نجس نيست . وهمچنين آب دهان وبيني اگر

در داخل بدن به خون برسد وبعد از بيرون آمدن به خون آلوده نباشد ، پاك است .