توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٢

نماز مسافر

مسأله 1300 - اگر براي لهو وخوش‌گذرانى به شكار رود ، نمازش تمام است

وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، وهمچنين اگر براي كسب وزياد كردن

مال برود ، نمازش شكسته است وروزه را نيز نبايد بگيرد .

مسأله 1301 - كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر برمىگردد

اگر توبه كرده ، بايد نماز را شكسته بخواند . واگر توبه نكرده ، ودر بازگشت فقط

قصد عود به وطن را دارد نماز را بايد تمام بخواند ، واحتياط مستحب آن است كه

هم شكسته وهم تمام بخواند .

مسأله 1302 - شخصي كه از سفر معصيت برمىگردد ، چنانچه انگيزه

رجوعش مقصد مستقلى غير از رجوع به وطن باشد نماز أو شكسته است .

مسأله 1303 - كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد

معصيت بر مىگردد ، چنانچه باقي مانده راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ

باشد وبخواهد برود وبرگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .

مسأله 1304 - كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه

بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ولى نمازهائى را كه

شكسته خوانده صحيح است .

شرط ششم : آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند وهر جا

آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند وبعد از چندى بجاى

ديگر مىروند ، وصحرانشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند .

مسأله 1305 - اگر يكى از صحرانشينها براي پيدا كردن منزل وچراگاه

حيواناتشان سفر كند . چنانچه سفر أو هشت فرسخ باشد ، وچادر واثاثيه أو

همراهش نباشد نمازش را شكسته بخواند .

مسأله 1306 - اگر صحرانشين براي زيارة يا حج يا تجارت ومانند اينها

مسافرت كند ، بايد نماز را شكسته بخواند .

شرط هفتم : آن كه شغل أو مسافرت نباشد ، بنابر اين شتردار وراننده وچوبدار