توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٩

نماز مسافر

اين است كه اگر رفيق پيدا كند ، سفر هشت فرسخى برود چنانچه اطمينان دارد كه

رفيق پيدا مىكند ، بايد نماز را شكسته بخواند واگر اطمينان ندارد ، بايد تمام

بخواند .

مسأله 1283 - كسى كه قصد هشت فرسخ دارد ، اگر چه در هر روز مقدار كمي

راه برود وقتي بجايى برسد كه ديوار شهر را نبيند واذان آن را نشنود بايد نماز را

شكسته بخواند . ولى اگر در هر روز مقدار خيلى كمي راه برود كه نگويند مسافر

است ، بايد نمازش را تمام بخواند واحتياط مستحب آن است كه هم شكسته وهم

تمام بخواند .

مسأله 1284 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است : مانند نوكرى كه با آقاى

خود مسافرت مىكند چنانچه بداند سفر أو هشت فرسخ است ، بايد نماز را

شكسته بخواند .

مسأله 1285 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر بداند يا گمان داشته

باشد كه پيش از رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود ، بايد نماز را تمام

بخواند .

مسأله 1286 - كسى كه در سفر به اختيار ديگرى است ، اگر شك دارد كه پيش از

رسيدن به چهار فرسخ از أو جدا مىشود يا نه ، بايد نماز را شكسته بخواند . ونيز

اگر شك أو از اين جهت است كه احتمال مىدهد مانعى براي سفر أو پيش آيد ،

چنانچه احتمال أو در نظر مردم بجا نباشد بايد نمازش را شكسته بخواند .

شرط سوم : آن كه در بين راه از قصد خود برنگردد ، پس اگر پيش از رسيدن به

چهار فرسخ از قصد خود برگردد ، يا مردد شود ، بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1287 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود ،

چنانچه تصميم داشته باشد كه همانجا بماند يا بعد از ده روز برگردد ، يا در

برگشتن وماندن مردد باشد ، بايد نماز را تمام بخواند .

مسأله 1288 - اگر بعد از رسيدن به چهار فرسخ از مسافرت منصرف شود

وتصميم داشته باشد كه برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .