توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٠

قيام ( ايستادن )

قيام ( ايستادن )

قيام ( ايستادن )

مسأله 959 - قيام در موقع گفتن تكبيرة الاحرام وقيام پيش از ركوع كه آن را قيام

متصل به ركوع مىگويند ركن است ، ولى قيام در موقع خواندن حمد وسوره وقيام

بعد از ركوع ركن نيست واگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش

صحيح است .

مسأله 960 - واجب است پيش از گفتن تكبير وبعد از آن مقدارى بايستد تا

يقين كند كه در حال ايستادن ، تكبير گفته است .

مسأله 961 - اگر ركوع را فراموش كند وبعد از حمد وسوره بنشيند ويادش

بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد وبه ركوع رود واگر بدون اين كه بايستد ، به حال

خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده ، نماز أو

باطل است .

مسأله 962 - موقعى كه ايستاده است ، بايد بدن را حركت ندهد وبه طرفي خم

نشود وبه جائى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد ، يا در حال خم شدن

براي ركوع پاها را حركت دهد ، اشكال ندارد .

مسأله 963 - اگر موقعى كه ايستاده از روى فراموشى بدن را حركت دهد يا به

طرفي خم شود ، يا بجايى تكيه كند ، اشكال ندارد ، ولى در قيام موقع گفتن

تكبيرة الاحرام وقيام متصل به ركوع اگر از روى فراموشى هم باشد ، بنابر احتياط

واجب بايد نماز را تمام كند ودوباره بخواند .

مسأله 964 - احتياط واجب آن است كه در موقع ايستادن ، هر دو پا روى زمين

باشد ، ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد واگر روى يك پا هم باشد

اشكال ندارد .

مسأله 965 - كسى كه مىتواند درست بايستد ، اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه

به حال ايستادن معمولى نباشد نمازش باطل است .