توضيح المسائل ( فارسي ) — الصفحة ١٨٢

مواردى كه لازم نيست بدن ولباس نمازگزار پاك بأشد

مردم يا براي خصوص أو سخت است ، تا وقتي كه زخم يا جراحت يا دمل خوب

نشده است ، مىتواند با آن خون نماز بخواند . وهمچنين است اگر چركى كه با

خون بيرون آمده يا دوائى كه روى زخم گذاشته‌اند ونجس شده ، در بدن يا لباس أو

باشد .

مسأله 851 - اگر خون بريدگى وزخمى كه به زودى خوب مىشود وشستن آن

آسان است ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد ، نماز أو باطل است .

مسأله 852 - اگر جائى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد ، به رطوبت زخم

نجس شود ، جايز نيست با آن نماز بخواند . ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه

معمولا به رطوبت زخم آلوده مىشود به رطوبت آن نجس شود ، نماز خواندن با

آن مانعى ندارد .

مسأله 853 - اگر از زخمى كه از توى دهان وبيني ومانند اينها باشد خونى به

بدن يا لباس برسد احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند ، ولى با خون

بواسير مىشود نماز خواند ، اگر چه دانه‌هايش در داخل باشد .

مسأله 854 - كسى كه بدنش زخم است ، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند

ونداند از زخم است يا خون ديگر ، با آن نماز خواندن مانعى ندارد .

مسأله 855 - اگر چند زخم در بدن باشد وبه طورى نزديك هم باشند كه يك

زخم حساب شود ، تا وقتي همه خوب نشده‌اند ، نماز خواندن با خون آنها اشكال

ندارد ، ولى اگر به قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود ، هر

كدام كه خوب شد ، بايد براي نماز ، بدن ولباس را از خون آن آب بكشد .

مسأله 856 - اگر سر سوزنى خون حيض ، در بدن يا لباس نمازگزار باشد نماز

أو باطل است وبنابر احتياط خون نفاس واستحاضة وخون سگ وخوك وكافر

ومردار وحيوان حرام گوشت در بدن يا لباس نمازگزار نباشد ، ولى خون هاى ديگر

مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت اگر چه در چند جاى بدن

ولباس باشد در صورتي كه روى هم كمتر از درهم باشد ( كه تقريبا به اندازه يك

اشرفى مىشود ) نماز خواندن با آن اشكال ندارد .